Tesla Model S reviews

Deze video is geen klassieke, objectieve vergelijkingstest maar vooral een persoonlijke ode aan de laatste Tesla Model S Plaid Signature. De maker heeft duidelijk een grote voorkeur voor de Model S en noemt dat hij in twaalf jaar tijd al 14 Model S’en en 7 Model S Plaids heeft gehad. Hij benadrukt vooral waarom hij juist deze auto blijft kiezen: extreme prestaties, gebruiksgemak, lage gebruikskosten en Tesla’s laadnetwerk. Volgens hem combineert de auto prestaties van rond de 1.000 pk met dagelijks comfort, betrouwbaarheid en langeafstandsbruikbaarheid. Hij noemt concrete cijfers zoals een kwartmijl in circa 9 seconden, 60-130 mph in de “mid-fours”, een topsnelheid van 200 mph en een actieradius van 366 mijl met 20-inch wielen of ongeveer 309 mijl met 21-inch Valerian-wielen. Comfort en rijbeleving komen ook uitgebreid aan bod. De reviewer noemt de auto opvallend stil, efficiënt en comfortabel, en zegt dat de vernieuwde ophanging in de 2026-versie aanvoelt als een Bentley Bentayga in comfortstand. In sportstand zou de auto juist veranderen in een track monster. Hij prijst het yoke-stuur, de carbon-keramische remmen, de verwarmings- en koelcapaciteiten van de auto in heet weer en de sterke Tesla-autopilot/FSD-ervaring op lange ritten, waarbij hij benadrukt dat de auto veel stress wegneemt. Ook de veiligheid en bruikbaarheid worden genoemd: gezin, hond, e-bike en bagage passen erin, en de auto is volgens hem ideaal voor ritten naar onder meer Lake Tahoe en Huntington Beach. Verder bespreekt hij de upgrade ten opzichte van eerdere Model S-versies: een draaibaar scherm, aangepaste LED-matrixkoplampen en achterlichten, nieuwe bumpers en subtiele wijzigingen in het front en rear fascia. Hij vindt de witte binnenkant met Alcantara en de goudkleurige Plaid-details het mooist, en noemt de Garnet Red lak indrukwekkend, met een wijnrode uitstraling in de avond en een klassiek muscle-car effect overdag. Kritische kanttekeningen zijn er nauwelijks; hij noemt wel dat andere EV’s, zoals Lucid, volgens hem softwareproblemen en onpraktische bagageruimte hebben, maar dat is meer een vergelijking dan een inhoudelijke minpuntanalyse van de Tesla zelf. Het resultaat is een zeer enthousiaste, merk- en modelgetrouwe lofzang op een bijzonder gelimiteerde uitvoering van de Model S.

Deze review van de Tesla Model S Plaid schetst vooral een zeer complete indruk van de auto als combinatie van extreme prestaties, luxe en dagelijks gebruiksgemak. De auto wordt neergezet als een van de snelste productie-sedans ooit, met drie elektromotoren, ruim 1.000 pk en een sprint van 0 naar 60 mph in minder dan 2 seconden onder ideale omstandigheden. De reviewer benadrukt dat die brute acceleratie niet ten koste gaat van de bruikbaarheid: de Model S Plaid blijft volgens de tekst ook in alledaags verkeer rustig en comfortabel, mede dankzij de adaptieve luchtvering die de rijhoogte en demping continu aanpast aan wegdek en rijmodus. Daarnaast wordt regeneratief remmen genoemd, waardoor one-pedal driving in veel situaties mogelijk is en de vermoeidheid van de bestuurder afneemt. Qua interieur positioneert Tesla de Model S Plaid als modern en minimalistisch. Vrijwel alle functies lopen via het grote 17-inch touchscreen, wat volgens de review zorgt voor een futuristische maar voor sommige kopers ook wennen-vereisende bediening. Positief zijn de ruime cabine, het panoramische glazen dak, premium materialen, zachte lederen stoelen, aluminium accenten en sfeerverlichting. Voorin zijn de stoelen verwarmd, geventileerd en elektrisch verstelbaar; achterin is er veel been- en hoofdruimte, verwarmde stoelen en een achterin geplaatste entertainmentdisplay. Ook het audiosysteem met meer dan 20 speakers krijgt een duidelijke plus mee. De review noemt wel dat sommige luxeconcurrenten nog altijd een iets traditionelere afwerking en bouwkwaliteit bieden, al is Tesla op dat vlak verbeterd. Op technologisch vlak scoort de Model S Plaid sterk. De infotainmentsoftware wordt beschreven als snel, intuïtief en via over-the-air updates regelmatig verbeterd. Navigatie plant laadstops slim op langere ritten en met voice control zijn navigatie, klimaat, muziek en telefoongesprekken eenvoudig te bedienen. Ook de veiligheidsuitrusting is uitgebreid met automatische noodremming, rijstrookassistentie, dodehoekbewaking, adaptieve cruisecontrol en Autopilot. Voor de actieradius noemt de review ongeveer 350 mijl, wat neerkomt op grofweg 560 km, en laden gaat volgens de tekst via het Supercharger-netwerk in ongeveer 30 minuten voor honderden mijlen extra bereik. Het belangrijkste minpunt is vooral de minimalistische aanpak: wie fysieke knoppen wil of snel veel gebruikte functies direct wil bedienen, zal moeten wennen aan de touchscreen-centrische bediening. Ook de prijs is stevig: vanaf ongeveer $95.000, met configuraties die richting meer dan $110.000 kunnen gaan.

De reviewer rijdt in een Tesla Model S Plaid uit modeljaar 2021 en behandelt de auto als een mix van supercar-prestaties en dagelijkse luxe. De nadruk ligt op hoe extreem snel de auto aanvoelt: 0-60 mph in 1,9 seconden, 1.020 pk, 1.050 lb-ft koppel en een topsnelheid van 200 mph. Volgens de reviewer is het acceleratiegevoel ‘bruut’ en blijft de krachtlijn overal sterk, van stilstand tot hoge snelheid. Tegelijkertijd merkt hij op dat de auto in de bochten minder overtuigt door het hoge gewicht en dat de standaardremmen voor 2024 en ouder eigenlijk te zwak zijn voor serieus circuitwerk. Voor sportief rijden adviseert hij zelfs liever Sport-modus dan Plaid-modus, omdat dat met circa 600-650 pk beter in balans voelt. Naast de prestaties komt de praktische kant uitgebreid aan bod. De Model S biedt opvallend veel bagageruimte, zowel voor als achter, en de volledig vlakke vloer maakt de auto volgens hem bruikbaarder dan sommige elektrische SUV’s. De reviewer noemt ook de luchtvering, die in zijn ogen in de Model S beter werkt dan in veel andere auto’s die hij kent. Hij waardeert de vier hoogtestanden, de automatische liftfunctie voor zijn steile oprit en het feit dat de auto bij snelweggebruik naar een lagere stand kan zakken voor betere efficiëntie. Wel vindt hij luchtvering nog steeds minder fijn dan conventionele ophanging, al is het hem hier minder gaan storen dan verwacht. Het interieur krijgt veel aandacht en wordt overwegend geprezen. De 17-inch infotainmentscherm is het centrale bedieningspunt voor vrijwel alles, van klimaatregeling tot entertainment en laadinstellingen. De yoke-stuurwieloplossing vindt hij enerzijds futuristisch en gaaf, maar anderzijds lastig bij hand-over-hand sturen; hij noemt ook slijtage aan het leer/kunstleer op de yoke. Verder prijst hij de materialen: Alcantara hemelbekleding, zacht materiaal laag in de deuren, echt walnotenhout op het dashboard, gekoelde en verwarmde voorstoelen en verwarmde achterstoelen. De achterbank heeft een eigen 8-inch scherm, meer hoofd- en beenruimte dan vóór de facelift, en de premium audio noemt hij erg goed en gebalanceerd. Tegelijkertijd stoort hij zich aan kleine afwerkingsproblemen zoals delaminatie van rubberen inzetstukken, loslatende bekleding en een camera die soms wel en soms niet werkt. Qua laden en gebruiksgemak is hij duidelijk positief. Thuis laden via een Tesla Wall Connector kost hem ongeveer 4 tot 8 dollar per ‘volle tank’ en duurt circa vier uur; op een gewoon 110V-stopcontact was het resultaat met ongeveer 8% per nacht veel te traag. Aan de Supercharger zou 20% naar 80% in ongeveer 20 tot 25 minuten kunnen gaan, mits de batterij wordt voorgeconditioneerd. Hij noemt ook handige softwarefuncties zoals Sentry Mode, Car Wash Mode, Dog Mode, Camp Mode, pin-to-drive, Joe Mode, ventilatie- en stoelbediening via het scherm, en de mogelijkheid om Full Self-Driving per maand te activeren voor 99 dollar. Zijn gemiddelde verbruik/range-indicatie schommelt rond 220 tot 236 mijl, terwijl Tesla zelf 348 mijl opgeeft. Kortom: deze Model S Plaid is volgens de reviewer een indrukwekkende, luxueuze en extreem snelle EV, maar wel met typische Tesla-minpunten zoals schermafhankelijkheid, afwerkingsissues, dure reparaties en hoge slijtage bij hard gebruik.

Deze video is een uitgebreide testrit met een Tesla Model S Plaid uit modeljaar 2026. De auto is volgens de reviewer pas een week oud en kost met opties bijna 150 miljoen won; met de FSD-optie komt hij uit rond 160 miljoen won. De nadruk ligt sterk op prestaties en Tesla’s zelfrijdfuncties, maar juist ook op de vraag of die prijs en prestaties in de praktijk te rechtvaardigen zijn. De reviewer noemt de auto “overgespecificeerd”: 1020 pk en 0-100 km/u in 2,1 seconde zijn indrukwekkend en de auto trekt volgens hem extreem hard door, vooral bij inhalen en korte acceleratiemomenten. Tegelijkertijd concludeert hij dat zo’n prestatie in het dagelijks gebruik nauwelijks nodig is en dat de AWD-versie voor veel kopers logischer zou zijn. De rijbeleving wordt gemengd beoordeeld. Positief is dat de Model S Plaid op oneffen wegen en bij drempels “niet slecht” veert en duidelijk beter aanvoelt dan oudere Model S’en; het comfort is volgens de reviewer merkbaar verbeterd, al is het nog steeds niet op het niveau dat je van een grote luxe sedan van deze prijs verwacht. Hij vergelijkt de auto ook met de Model 3 Highland en vindt dat de Model S in de praktijk niet veel comfortabeler is. Daarnaast stoort hij zich aan de sterke, niet instelbare regeneratie: zodra je het pedaal loslaat remt de auto hard af, wat voor bestuurder nog te doen is, maar voor passagiers onrustig en misselijkmakend kan aanvoelen. De yoke-stuurwieloplossing noemt hij bovendien onhandig, zeker in combinatie met de knieën en benen tijdens FSD-gebruik. Het interieur krijgt gemengde kritiek. De reviewer waardeert de alcantara-afwerking, carbonaccenten en de algemene afwerkingskwaliteit, maar vindt de basis van de auto verouderd. Hij wijst erop dat Model S en X al jaren op een oud platform staan en dat de software-upgrades de gedateerde hardware niet volledig kunnen compenseren. De achterbank is volgens hem zelfs een belangrijk minpunt: weinig beenruimtebeleving voor een grote sedan, een zittende houding die te rechtop is, zwevende benen, beperkte hoofdruimte door de C-stijl en algehele krapte die niet past bij een luxe topklasse sedan. Ook de panoramische glazen dakconstructie vindt hij minder slim dan een metalen dak, mede door warmte-opbouw. Op snelwegtempo meldt hij wel dat windgeruis met extra geluiddemping meevalt, maar origineel lijkt dat een bekende Tesla-zwakte. De grootste reden om deze auto te kiezen is voor de eigenaar en reviewer duidelijk FSD. In de video laat hij zien dat de auto lange stukken zelfstandig kan rijden en dat dit voor zakelijk gebruik, woon-werkverkeer in de regio Seoul/Gyeonggi en veel snelwegritten een enorme meerwaarde heeft. De FSD maakt de auto volgens hem bijna chauffeurloos en juist dat tilt de Model S omhoog. Toch blijft zijn eindoordeel dubbel: technisch indrukwekkend, erg snel en in FSD-terms zeer overtuigend, maar qua prijs, achterbankcomfort, platformouderdom en dagelijkse noodzaak van de Plaid-prestaties vindt hij de auto moeilijk te verdedigen. Hij had liever gezien dat Tesla een moderner, comfortabeler alternatief op dezelfde basis had gemaakt.

Deze video is geen klassieke rijtest, maar een lange rebuild-documentaire van een beschadigde 2022 Tesla Model S Dual Motor die via Copart werd gekocht voor ongeveer $15.000. De maker laat stap voor stap zien welke schade er was: rechtsvoor was de fusee/knuckle kapot, de onderste draagarm zat los, de cv-boot was gescheurd, er waren velg- en bandenschades, een kapotte wielkuip, een ontbrekende spiegel en schade aan de rechterachterzijde. De auto had bovendien geen sleutel, een lege 16V-hulpaccu en aanvankelijk problemen met de luchtvering en software-activatie. Een belangrijk pluspunt is dat de auto technisch al snel weer tot leven komt: via de Tesla-app wordt de auto uiteindelijk overgezet, de hoofdbatterij wordt geladen tot meer dan 200 mijl bereik op het display, en na het vervangen van de 16V-accu en het resetten/kalibreren van systemen komt de luchtvering weer omhoog. De eerste testrit laat zien dat de Model S comfortabel en verrassend bruikbaar aanvoelt, zelfs met nog onafgewerkte carrosserieschade en tijdelijke storingen. De reviewer benoemt dat de auto “feels comfortable” rijdt en dat de rijhoogte, na wat zoekwerk, weer goed ingesteld kan worden. De review is vooral sterk in het beschrijven van de praktische kant van een Tesla-rebuild. Er wordt uitgebreid uitgelegd hoe onderdelen via Tesla, eBay en gebruikte onderdelen worden gezocht, hoe VIN-gestuurde onderdelenmatching werkt, en hoe Tesla-partsondersteuning voor een rebuilt title lastig kan zijn. Ook de laad- en elektrische systemen komen aan bod: de 16V-accu blijkt volledig dood, laadt slecht op met een kleine lader en wordt uiteindelijk vervangen voor circa $250. Daarna verdwijnen de “unable to drive voltage supply too low”-meldingen. Verder is er aandacht voor de Tesla-software, de key-programmering via de app, de service mode voor de elektrische parkeerrem en het feit dat de auto pas na het correct instellen van de ride-height sensor en het verlaten van jack mode weer normaal op hoogte komt. De maker bespreekt ook hoe de auto op de weg aanvoelt: bij 45 mph wordt het rijgedrag als comfortabel ervaren, al is er nog wrijving van een beschadigde wielkast en zijn er voorlopig nog cosmetische en mechanische restpunten. Nadelen zijn er zeker: de auto had veel schade, de reparatie liep fors uit door onderdelenproblemen, verkeerde leveringen en trage bodyshopwerkzaamheden. De 16V-accu was dood, de parking brake deed moeilijk, er was een kapotte rear right caliper/elektrische remcomponent, en de wheel liner, fender en sensorbeugels bleken meer werk te vragen dan gedacht. Ook werden kosten en tijd steeds hoger door verkeerde of onhandige keuzes, zoals een fender die niet paste en een bodyshop die het werk steeds uitbreidde. Toch laat de video uiteindelijk een Model S zien die technisch weer rijdt en waarvan de kernsystemen weer werken, met nog vooral afwerkings- en bodywerk als laatste stap.

De Hagerty-review van Jason Cammisa presenteert de Tesla Model S als een auto die niet alleen de EV-markt veranderde, maar de hele auto-industrie op zijn kop zette. De kern van het verhaal is dat Tesla de Model S gedurende zijn hele levensloop bleef doorontwikkelen met duizenden rolling changes, zonder het model ooit echt stil te zetten zoals traditionele fabrikanten doen. Daardoor veranderde de auto in 14 jaar tijd ingrijpend, terwijl hij aan de buitenkant grotendeels hetzelfde bleef. Volgens de reviewer zijn van de onderdelen die nog over zijn slechts 3% gelijk aan de originele auto, en daalde het aantal onderdelen van ongeveer 5.000 naar 3.000. Dat maakt de Model S in feite een compleet andere auto, ondanks dezelfde naam en globale vorm. De rijervaring wordt door Cammisa zeer positief neergezet. In het begin was de auto volgens hem lastig in dagelijks gebruik door problemen met de uitklapbare deurgrepen en een algeheel rommelige afwerking, maar na drie dagen raakte hij toch verkocht. Hij noemt de Model S comfortabel, snel, soepel en sterk in regeneratief remmen, met goede besturing, veel ruimte en bruikbare hatchback-functionaliteit. Ook het laadverhaal was destijds nog spannend: een rit van Los Angeles naar Palm Springs van 125 mijl over bergen leek eigenlijk onmogelijk, zeker zonder Superchargers. Toch lukte het dankzij een toevallig gevonden 240-voltaansluiting bij een hotel. Daarmee laat de review zien hoe pionierend de auto was in een tijd waarin EV’s nog beperkt bruikbaar leken. Ook op softwaregebied krijgt de Model S veel lof. Tesla stuurde ’s nachts al een update die de deurgrepen grotendeels repareerde, wat voor de reviewer voelde als bewijs dat het merk ‘echt zaken meende’. Verder benoemt hij functies die nu vanzelfsprekend lijken, maar toen nieuw waren: het grote touchscreen, over-the-air updates, Sentry Mode, camerafuncties en een softwaregedefinieerde auto-architectuur. Tegelijk erkent hij dat de bouwkwaliteit lange tijd een zwak punt bleef; panel gaps en andere afwerkingsproblemen voedden het beeld van matige kwaliteit. Toch werd dat ruimschoots gecompenseerd door prestaties, veiligheid en innovatie: Consumer Reports gaf de auto ooit 103 van de 100 punten en de NHTSA-test brak letterlijk de daktestmachine. De review benadrukt ook dat de Model S sneller, efficiënter en technologisch geavanceerder werd dan rivalen zoals de BMW M5, terwijl hij in inflatiegecorrigeerde zin zelfs goedkoper bleef dan de oorspronkelijke P85 Plus.

Deze review draait om een Tesla Model S Long Range Plus uit 2020 en de opvallend sterke afschrijving. De auto kostte nieuw ongeveer $76.000 en werd via Tesla gekocht voor $36.900 met zo’n 36.000 mijl op de teller. Volgens de reviewer levert dat enorm veel auto voor het geld op: een grote batterij van ongeveer 100 kWh, een officiële actieradius van 402 mijl en een DC-laadsnelheid tot 250 kW. Tegelijkertijd benadrukt hij dat dit exemplaar visueel is opgefrist met PPF, getinte ruiten, aangepaste forged wheels en opnieuw gespoten remklauwen, waardoor de auto moderner oogt dan zijn leeftijd doet vermoeden. In de review is de bouwkwaliteit duidelijk een pijnpunt. De buitenzijde toont forse en inconsistente paneelspleten, slecht uitgelijnde kofferrand, zichtbare beschadigingen en meerdere tekenen dat de auto lang buiten heeft gestaan, zoals vuil onder de motorkap en resten in de achterlichtbehuizing. Ook noemt hij concrete interieur- en afwerkingsproblemen: klemmende deuren, versleten of loslatende rubbers, gebarsten of loszittende B-stijlafwerking, rammels in het dashboard en een onderzijde-afwerking met gebroken clips. Opvallend is wel dat Tesla volgens hem meerdere van deze punten onder garantie heeft opgelost, en dat de koper na aanschaf voor ongeveer $9.000 tot $11.000 aan werk vergoed kreeg. De aankoop via Tesla voelde onhandig, omdat je de gebruikte auto pas bij aflevering ziet, maar de garantieafhandeling maakte veel goed. Binnenin is de Model S nog steeds sterk op technologie en gebruiksgemak. De review noemt de verticale touchscreen-opstelling als prettig en snel, met software die volgens de maker zelfs in een oudere auto soepeler aanvoelt dan in sommige nieuwe concurrenten. Hoewel Apple CarPlay ontbreekt, is het infotainmentsysteem volgens hem snel, stabiel en zeer goed verfijnd. Ook de aanwezigheid van hardware 3, Sentry Mode, autopilot, luchtvering met verstelbare rijhoogte en comfort-instellingen, verwarmde stoelen en een groot panoramadak draagt bij aan het premiumgevoel. De bagageruimte wordt geprezen vanwege de hatchback-achtige toegang en de enorme praktische bruikbaarheid, terwijl de achterbank voldoende ruimte biedt, al is de afwerking daar karig met weinig voorzieningen. Tijdens het rijden komt de Model S over als snel, direct en nog steeds indrukwekkend. De auto sprint in 3,7 seconden naar 60 mph en voelt volgens de reviewer strak en communicatief aan, met een stuurgevoel dat veel feedback geeft. Comfortabel is hij zeker, vooral in de comfortstand van de luchtvering, maar hij is minder verfijnd en stiller dan nieuwere Tesla’s met akoestisch glas en meer geluidsisolatie. De rembeleving is opvallend wat meer “analoog” dan je van veel EV’s verwacht, mede omdat deze auto minder sterk op regeneratief remmen leunt in de dagelijkse praktijk. Al met al ziet de reviewer dit als een bijzonder scherpe koop: veel actieradius, sterke prestaties, goede software en een forse garantie, maar met duidelijke minpunten in afwerking en ouderwetse gebruiksdetails.

De AutoTopNL-review draait om de gefacelifte Tesla Model S Plaid van modeljaar 2026, met 1.020 pk en 1.200 Nm. Max noemt meteen dat deze versie visueel herkenbaarder is geworden door de nieuwe bumpers, de glanzend zwarte splitter, extra carbon details, 21-inch wielen en de bredere carrosserie. Ook het interieur is opgefrist met een lichtbalk, sfeerverlichting en wat extra carbon. Tegelijk blijft het duidelijk een auto waarvan de focus vooral op pure snelheid ligt; de reviewer benadrukt meerdere keren dat dit een auto is die “maar één ding” doet, maar dat wel extreem goed. De auto voelt volgens hem comfortabel aan en oogt in Lunar Silver erg sterk, maar de algemene indruk is dat deze update niet zo ingrijpend is als die van 2021. Tijdens de Autobahn-test komt vooral het prestatiekarakter naar voren. De auto is volgens de reviewer erg snel, maar ook “conditioneel”: om de opgegeven cijfers te halen moet alles kloppen. Hij meldt dat hij eerst een uur aan een Supercharger stond en daarna nog moest wachten op peak performance, waarbij de auto soms nog 17 minuten voorbereidingstijd vroeg. Dat maakt de ervaring indrukwekkend, maar ook wat omslachtig. In de tests haalt hij onder meer een 100-200 km/u tijd van 4,15 seconden en later zelfs 43,100-200. Met one-foot rollout noteert hij 2,1 seconden naar 100 km/u; zonder rollout komt hij rond 2,4 à 2,9 seconden uit, afhankelijk van grip en temperatuur. Volgens de reviewer is de consistentie duidelijk verbeterd dankzij betere warmtehuishouding. Wel plaatst Max stevige kanttekeningen bij de uitvoering. Hij mist de track pack, omdat de topsnelheid zonder dat pakket beperkt blijft tot 262 km/u, terwijl de auto met carbon-keramische remmen, speciale wielen en sticky banden 322 km/u zou halen. Juist voor een Plaid vindt hij dat een belangrijk gemis; hij noemt dit daarom een soort middenweg die minder logisch voelt dan ofwel de gewone AWD-versie met 744 km actieradius, ofwel de volledig uitgeruste Plaid met track pack en 611 km actieradius. Verder stoort hij zich aan de richtingaanwijzers op het stuur, die hij een “heel slecht idee” noemt. Ondanks die kritiek blijft zijn eindoordeel positief over de relevantie van de auto: snel, comfortabel, fraai om te zien en nog steeds indrukwekkend, maar vooral als je de juiste uitrusting kiest.

De reviewer krijgt een 2026 Tesla Model S Long Range als demo-auto en gebruikt die enkele dagen als vervanger van zijn eigen Model Y. Zijn eerste indruk is positief: de auto rijdt erg soepel, stil en comfortabel, met een duidelijk zachtere afstemming dan de Model Y Juniper. Hij benoemt expliciet dat de adaptieve demping veel mogelijk maakt en dat de auto in comfortstand prettig aanvoelt voor dagelijks gebruik. Ook het noise cancelling-systeem valt in de smaak; volgens hem houdt het cabinegeluid goed buiten de auto. Met 138,2 mijl verbruik en een gemiddelde van 226,8 Wh/mijl vindt hij de efficiëntie bovendien prima voor een grote, luxe sedan. Qua rijassistentie en software is zijn ervaring gemengd maar overwegend positief. Hij gebruikt FSD V14.1.7 intensief en merkt dat het systeem in veel situaties slim handelt, bijvoorbeeld door een afgesloten rijstrook op tijd te vermijden. Tegelijk is het systeem niet altijd zelfverzekerd: bij rijbaanwissels twijfelt de auto soms en maakt hij nog geen overtuigde beweging als er verkeer in de buurt is. In parkeersituaties is hij kritischer: omdat de Model S laag staat, houdt FSD onvoldoende rekening met een oprit of dip, waardoor de voorlip al twee à drie keer heeft geschraapt. De software- en displayopzet vindt hij minder sterk dan in de Cybertruck, Model 3 en Model Y. Hij waardeert het kantelbare middenscherm steeds meer, maar vindt de weergave op het scherm achter het stuur deels geblokkeerd door het stuurwiel en stoort zich aan de capacitieve knoppen op het stuur. Ook de cameraview bij richtingaanwijzers noemt hij minder fraai dan die van Rivian. Op praktisch vlak scoort de Model S volgens hem verrassend goed. De kofferbak is groot, de ruimte achterin is royaal en met de rugleuningen plat ontstaat er nog veel meer laadruimte. Voor een gezin van vier of vijf personen denkt hij dat een roadtrip goed haalbaar is, ook met bagage, een koelbox en losse tassen. Hij laat zien dat er zowel in de achterbak als in de frunk veel past, al is hij teleurgesteld dat de frunk en achterklep niet elektrisch zijn. Ook mist hij 120V-stopcontacten; Tesla levert alleen 12V-aansluitingen, terwijl hij juist in Rivian en Cybertruck gewend is geraakt aan meer bruikbaarheid. Alles bij elkaar ziet hij de Model S Long Range als een erg goede, comfortabele en snelle elektrische reisauto, maar wel eentje met enkele premium-missers en een minder overtuigende gebruikerservaring dan hij op basis van de prijs zou verwachten.

De reviewer noemt deze 2023 Tesla Model S Standard Range een bijzondere éénjarige uitvoering, bedoeld als goedkoper alternatief voor de Model S Plaid. Volgens de tekst levert de auto ongeveer 670 pk, sprint hij in 3,7 seconden van 0 naar 60 mph en haalt hij rond de 320 mijl actieradius. Ook wordt een nieuwprijs van ongeveer 78.000 dollar genoemd. Dat maakt dit nog altijd een zeer snelle en competitieve elektrische sedan, zeker gezien de praktische insteek van de Model S met zijn ruime hatchback-achterklep en extra frunk. Achterin is de ruimte volgens de reviewer ruim genoeg voor volwassenen, met nog enkele inches knieruimte bij een normaal afgestelde bestuurdersstoel. In het interieur zijn de grote schermen duidelijk de blikvangers. De centrale display van circa 16 inch reageert snel, heeft scherpe graphics en bevat vrijwel alle functies: navigatie, voertuiginstellingen, laadinstellingen, Autopilot, verlichting en zelfs de bediening voor versnellingen. De cameraweergave is van hoge kwaliteit, al mist de reviewer een 360-gradensysteem. Minder enthousiast is hij over de manier waarop veel functies via het scherm en stuurwiel bediend moeten worden, zoals spiegels en stuurkolomverstelling, omdat dat omslachtig aanvoelt. Wel waardeert hij de motorizende schermkanteling, de Spotify-integratie, de opbergruimte en de extra achterste display met klimaatregeling, games, Netflix en YouTube. Rijtechnisch is de auto indrukwekkend door de sterke regeneratieve remwerking en het rustige karakter. De reviewer vindt de regeneratie krachtig en vertrouwenwekkend, tot het punt dat hij de frictieremmen nauwelijks nodig heeft. De auto houdt zichzelf ook vast via auto hold. Wel merkt hij op dat er meer afrol- en bandengeruis is dan verwacht, mogelijk door de lage banden. Op het gebied van prestaties is er niets op aan te merken: de Model S trekt volgens hem hard door en voelt allesbehalve traag. Autopilot werkt bruikbaar, maar is minder geavanceerd dan systemen als GM Super Cruise, omdat hij geen lane changes zelfstandig uitvoert. Het grootste minpunt is echter de yoke: die vindt de reviewer oncomfortabel, onintuïtief en een duidelijke verslechtering ten opzichte van een normaal stuur. Hij noemt dat zelfs zijn belangrijkste klacht over de auto.