Polestar 2 reviews

De 2027 Polestar 2 wordt in deze review neergezet als een van de stijlvolste elektrische auto’s in zijn klasse. De auto krijgt veel lof voor het uitgesproken Scandinavische design: een minimalistische neus zonder traditionele grille, scherpe LED-koplampen, een lage en planted houding en fraaie details zoals verzonken deurgrepen, aerodynamische spiegels en volledige LED-achterlichten. De witte lak wordt expliciet geprezen omdat die de strakke lijnen, perfecte paneelnaden en premium uitstraling extra benadrukt. Ook praktisch scoort de auto degelijk met een bagageruimte van ongeveer 407 liter, meer dan 1.000 liter met neergeklapte stoelen, een kleine frunk voor kabels en zelfs een trekgewicht tot 1.500 kg. Binnenin ligt de nadruk sterk op luxe en rust. De witte interieurafwerking wordt omschreven als warm, licht en ruimtelijk, met hoogwaardige materialen zoals vegan weave of Napa-leer. De stoelen zijn comfortabel, ondersteunend en voorzien van verwarming standaard, met ventilatie op hogere uitvoeringen. Verder noemt de reviewer elektrisch verstelbare stoelen met geheugen en lendensteun, een 12,3-inch digitaal instrumentarium en een 11,2-inch centraal touchscreen met Google built-in, draadloze Apple CarPlay en Android Auto. Dankzij de Qualcomm Snapdragon-processor reageert het systeem vlot en intuïtief. Ook de geluidsisolatie wordt geroemd; wind- en bandengeruis blijven goed buiten, waardoor de auto echt als een rustige lounge op wielen aanvoelt. De achterbank is prima voor twee volwassenen, maar drie inzittenden kunnen wat krap zitten door de middentunnel. Qua aandrijflijnen noemt de review meerdere varianten. De Long Range Single Motor levert 220 kW, 490 Nm en doet 0-100 km/u in circa 6,2 seconden. De Long Range Dual Motor gaat naar 310 kW en 740 Nm, goed voor 0-100 km/u in 4,5 seconden. De Performance Pack-versie komt zelfs uit op 350 kW en 4,2 seconden. Het rijgedrag wordt omschreven als uitgebalanceerd en precies: de besturing is nauwkeurig, de auto ligt stabiel op de weg en de regeneratieve remming is sterk en verstelbaar. Tegelijk blijft het onderstel comfortabel genoeg voor dagelijks gebruik, al voelt de auto met performance-wielen en -onderstel wat steviger aan. Het snellaadvermogen van maximaal 205 kW maakt 10-80% laden in ongeveer 28 minuten mogelijk, wat in combinatie met de genoemde WLTP-actieradius tot 659 km zeer sterk is.

Deze video is een praktijkverslag van een lange rit met een Polestar 2 Dual Motor uit 2024, uitgevoerd met het Pilot- en Plus-pakket. De maker vertrekt met ongeveer 85% accu en een geadverteerde actieradius van 276 mijl, en test de auto meteen op een rit van 613 mijl met meerdere laadsessies. In het eerste deel van de reis blijkt de routeplanning via Google Maps behoorlijk bruikbaar: de eerste laadstop verschuift zelfs gunstig, en de auto wordt consequent tot de geplande laadpunten gebracht. De eerste stop bij een Tesla Supercharger duurt 29 minuten om weer naar 80% te laden, waarna de tweede en derde stop ook volgens plan verlopen. De reviewer noemt de drie-stopstrategie aanvankelijk zelfs “perfect”, wat laat zien dat de Polestar in normale omstandigheden prima geschikt is voor roadtrips. Het interessante deel komt tijdens de terugreis in koud en winters weer. Bij ongeveer 25 graden Fahrenheit en met sneeuw op de weg waarschuwt de auto al dat de prestaties door de kou beïnvloed worden. De reviewer merkt vervolgens duidelijk lagere actieradius op en ook langere laadtijden. De route wordt bovendien extreem ingewikkeld doordat Google Maps de bestuurder omleidt langs afgelegen wegen nadat de interstate is afgesloten door meerdere truckongelukken op het gladde wegdek. Ondanks die omstandigheden houdt de Polestar zich volgens de maker goed: de auto blijft vertrouwen geven op sneeuw- en ijswegen, de tractiecontrole krijgt het zwaar, maar de reviewer noemt expliciet dat de Polestar “great” deed. Tegelijkertijd wordt duidelijk dat de praktische actieradius in winterweer flink terugvalt en dat de laadsnelheid minder voorspelbaar wordt. Qua laden is vooral interessant dat de auto meerdere keren aan Tesla Superchargers hangt en dat dit in de praktijk goed werkt. De reviewer laat zien dat laden op deze route meestal uitkomt tussen 15% en 25% aankomstsoc, en vaak opladen naar 85% voldoende is voor de volgende etappe. Eén keer probeert de route ook een Electrify America-lader te gebruiken, maar daar gaat de betaling mis; bij een andere Electrify America-locatie werkt het wel. De rit eindigt na een extra stop bij Buc-ee’s, wat de reiservaring luchtig afsluit. In de conclusie is de toon positief: de Polestar 2 wordt gezien als een auto die roadtrips aankan, met name wanneer de omstandigheden meezitten, maar het winterverhaal maakt duidelijk dat kou en slechte omstandigheden de bruikbare range en laadefficiëntie stevig raken.

Deze video test de praktische actieradius van een pre-facelift Polestar 2 Dual Motor Long Range in de maximale uitvoering. De reviewer rijdt eerst in en rond Zaporizja en daarna een stuk snelweg richting Dnipro, met aandacht voor verbruik, rijhulpsystemen en batterijgedrag. Al snel valt op dat de auto zich consequent gedraagt volgens de boordcomputer: na 12% verbruik is er ongeveer 50 km gereden, met een verbruik van 17,6 kWh/100 km en een resterende actieradius van 340 km op het scherm. De maker benadrukt meerdere keren dat de dynamische range-indicatie van Polestar goed aansluit op de werkelijke rijstijl en snelheid, en dat het systeem rekening houdt met klimaatregeling, snelheid en rijmodus. Dat geeft hem vertrouwen in de accugegevens en in de voorspelde actieradius. Op de snelweg rijdt hij vooral tussen 95 en 110 km/u, met de opmerking dat One Pedal Drive daar beter uit kan, omdat regeneratie op de snelweg volgens hem onnodig vermogen weghaalt bij uitrollen en afdalen. Met die rijstijl noteert hij rond 17 tot 17,8 kWh/100 km en concludeert hij dat de auto op langere afstanden prima bruikbaar is zolang je niet constant hard rijdt. Hij waarschuwt wel dat 140 km/u het verbruik snel richting 30 kWh/100 km kan duwen, waardoor de actieradius stevig terugvalt. Dat is dus geen auto voor hoge snelwegtempo’s als maximale range belangrijk is, maar bij een rustige kruissnelheid blijft het resultaat sterk. Hij noemt ook dat de assistentie van de Polestar prettig werkt: de auto kan in combinatie met Pilot Plus deels autonoom sturen, stoppen en weer optrekken, mits je je hand aan het stuur houdt. Verder is de review opvallend positief over de batterijgezondheid en de voorspelbaarheid van degradatie bij Polestar. De tester vertelt dat gebruikte exemplaren met hoge kilometerstanden volgens hem nog steeds 85 tot 90% accucapaciteit kunnen behouden en dat dit netjes in een fabriekspatroon lijkt te passen. Aan het einde van de rit meldt hij 397 km op één lading, bij 16,4 kWh/100 km en nog 9% acculading over. Zijn conclusie is dat de auto in de praktijk “eerlijk” presteert en bij rustige omgang rond de 400 km haalbaar maakt, zelfs in de Dual Motor Long Range met 408 pk. Wel plaatst hij een duidelijke nuance: hij raadt zelf gebruik tussen 20 en 80% aan, zoals bij veel EV’s, in plaats van steeds volledig van 0 tot 100% te rijden. De test draait dus vooral om realistische actieradius, batterijgedrag en rijassistentie; hij bespreekt weinig over interieurkwaliteit of infotainment buiten de rijhulpfuncties.

Deze review test de Polestar 2 Dual Motor Long Range in de praktijk, met nadruk op het echte rijbereik en het gebruik van de rijhulpsystemen. De maker beschrijft het als een pre-faceliftversie in maximale uitvoering met Pilot Plus. Er wordt zowel stadsverkeer als snelweg meegenomen, inclusief ritten tussen Zaporizja en Dnipro. Volgens de video start de auto met een geschatte actieradius van 390 km, en na de eerste 12% is er ongeveer 50 km gereden met een verbruik van 17,6 kWh/100 km. De reviewer benadrukt dat de dynamische range-indicatie goed overeenkomt met het werkelijke gebruik, zeker wanneer rustig wordt gereden en de klimaatregeling beperkt blijft. Ook noemt hij expliciet dat de Pilot Plus-assistent prettig werkt: de auto kan zelfstandig sturen, remmen en weer optrekken, mits de handen op het stuur blijven. Op de snelweg rijdt de reviewer met ongeveer 95 tot 105 km/u en zet hij One Pedal Drive uit, omdat recuperatie op de snelweg volgens hem niet nodig is en bij loslaten onnodig vermogen kost. Bij die snelheid ziet hij verbruikswaarden rond 17 tot 18 kWh/100 km, en hij verwacht dat 140 km/u het verbruik richting 30 kWh/100 km zou duwen. De test verloopt over meerdere dagen en meerdere trajecten, waardoor de beoordeling niet op één korte rit gebaseerd is. Na 242 km staat het verbruik op 16,6 kWh/100 km en blijft de geschatte resterende actieradius nog stevig overeind. De maker ziet dit als bewijs dat de auto in normale omstandigheden ruimschoots boven de 300 km kan komen en in gunstige omstandigheden richting 400 km gaat. Aan het einde van de test noteert hij 397 km gereden op één lading, met nog 9% batterij en volgens de dynamische schatting nog 41 km over. Hij noemt dit een “eerlijke batterij” met voorspelbare degradatie en verwijst naar Polestar-modellen die volgens hem zelfs met hoge kilometerstanden nog relatief veel capaciteit behouden. De conclusie is duidelijk positief: de Dual Motor Long Range is volgens hem niet bangmakerij-gevoelig, maar juist een EV met realistische range-claims, solide efficiëntie bij gematigd tempo en een fijn werkende assistentieset. De review gaat minder in op interieurkwaliteit, infotainment of laadtempo, maar focust sterk en geloofwaardig op verbruik, actieradius en rijassistentie.

De Polestar 2 wordt in deze review neergezet als een opvallende, onderscheidende EV met een liftback-koets en een design dat zich losmaakt van de vele anonieme SUV’s. De reviewer waardeert vooral de voorkant, de verlichting, de frameloze spiegels en de nette details zoals de deurgrepen en het laadklep- of kofferdekselgemak met standaard powered liftgate en kick sensor. Ook de praktische kant komt aan bod: de auto heeft een bruikbare achterbak met ondervloeropslag, neerklapbare achterbank en zelfs een kleine frunk, al is die door de gebruikte basisarchitectuur beperkt en onhandig te openen. Voor de achterpassagiers is de ruimte redelijk, maar niet royaal; de knieën- en hoofdruimte zijn acceptabel, maar de hoofdsteunen staan ver naar voren en de praktische details zoals het ontbreken van seatback pockets en de beperkte raamuitsparing vallen tegen. Binnenin voelt de Polestar 2 volgens de reviewer duidelijk premium aan, ook in deze instapuitvoering met stof in plaats van leer. Hij prijst de solide bouwkwaliteit, het prettige gevoel van de bedieningselementen en de mooie materialen en texturen. De elektrische stoelen zijn echter een vreemde mix: de zitbasis is elektrisch verstelbaar, maar de rugleuning mechanisch, wat traag en onhandig werkt. Een groot pluspunt is de lendensteun, die met vier standen uitzonderlijk goed zou zijn. Het interieur mist wel fysieke knoppen; veel functies zitten in het infotainment, waardoor bijvoorbeeld de climate controls onnodig via het scherm lopen. Praktische opbergvakken zijn in de voorste cabine slechts gemiddeld en de bekerhouders zijn onhandig geplaatst. Op software- en infotainmentvlak is de auto sterk én zwak tegelijk. Het Android-gebaseerde systeem werkt snel, is helder en biedt Google Maps en apps, maar oogt volgens de reviewer wat goedkoop, alsof het meer op een Android-tablet lijkt dan op een echt premium systeem. De digitale tellerunit is zeer beperkt qua configuratie, maar wordt verrassend sterk wanneer Apple CarPlay of Google Maps actief is: de navigatie kan dan volledig in de cluster verschijnen, inclusief kaartweergave en rijstrookbegeleiding, terwijl het middenscherm een groter routeoverzicht toont. Dat vindt de reviewer juist een perfecte combinatie. Audio is ook opvallend goed voor het standaardsysteem met acht speakers. In de praktijk rijdt de Polestar 2 comfortabel, stil en toch betrokken; de stuurinrichting voelt stevig en de auto reageert direct. Er zijn wel gemiste standaardfuncties, zoals blind spot monitoring en een 360-gradencamera op deze basisversie, en ook het ontbreken van rijmodi vindt de reviewer opvallend. Toch blijft het totaalbeeld positief: een comfortabele, stille en prettige EV met karakter, goede bediening en een fraaie afwerking.

Deze review gaat over een Polestar 2 uit modeljaar 2023, gebouwd in september 2022 en gebruikt als huurauto in Florida. De reviewer is positief over het exterieur: de auto oogt onderscheidend, heeft volgens hem wat ‘muscle car’-uitstraling en valt op tussen veel vergelijkbare EV’s. Ook de verlichting met pixeltechnologie, het glazen dak en de algemene afwerking aan de buitenkant worden gewaardeerd. Praktisch gezien noemt hij de kofferbak ruim genoeg, met power tailgate, een 12V-aansluiting, haken, vakjes en een doorlaadmogelijkheid via de achterbank. Daarnaast is er ook een frunk aanwezig, al is die bescheiden van formaat. De laadpoort is CCS1 en laden werkte functioneel, met duidelijke statusverlichting rond de auto en op het dashboard. Wel vond hij de laadsnelheid teleurstellend: van ongeveer 20% naar 100% duurde circa anderhalf uur, en het laatste stukje van 95% naar 100% kostte volgens hem nog eens 45 minuten. Binnenin is het oordeel gemengd. De stoelen zijn comfortabel en verstelbaar, en de wegligging en vering worden als goed omschreven. De auto rijdt prettig en voelt voor de reviewer degelijk aan. Tegelijkertijd stoort hij zich sterk aan de hoge middenconsole, die veel ruimte inneemt, het gevoel geeft dat de cabine krap is en volgens hem nuttige opbergruimte verspilt. Ook de bedieningselementen rond de versnellingshendel, hazardknop, afspeelknoppen en ontwaseming vindt hij onlogisch geplaatst. Hij noemt het zelfs gevaarlijk dat hij per ongeluk de gevarendriehoek kon activeren tijdens het bedienen van het scherm. De gekozen rijrichting op de schakelhendel vindt hij onnatuurlijk: vooruit voor achteruit en omgekeerd. De infotainmentomgeving is Google-gebaseerd, met Android Auto en Apple CarPlay, en functioneert redelijk, maar de interface voelde volgens hem soms traag. Ook de draadloze telefoonlader viel tegen: zijn telefoon werd warm maar laadde weinig op. De gebruikservaring wordt verder beïnvloed door een aantal praktische minpunten. De auto heeft volgens de reviewer geen adaptieve cruisecontrol en geen lane keeping, wat hij als een duidelijke gemiste kans ziet. Ook de spiegelverstelling is ongebruikelijk doordat niet alleen het spiegelglas maar de hele spiegelkop meebeweegt. Daarnaast merkte hij dat de spiegels in regen snel vies werden en dat de camera- en raamopstelling het zicht soms beperkt, vooral in bochten en bij op- en afritten. De key fob vond hij vreemd en onhandig, mede omdat de knoppen klein zijn en de auto niet automatisch vergrendelt bij weglopen. De app-koppeling lukte hem niet goed, wat hij jammer vond voor functies als voorverwarming of koeling. Positief is wel dat de auto efficiënt leek, met een geschatte actieradius van ongeveer 280 mijl onder zijn omstandigheden. Al met al ziet de reviewer de Polestar 2 als een aantrekkelijke en bruikbare EV met goede basis, maar ook met een erg eigenzinnig en soms frustrerend interieurontwerp.

De reviewer leeft een maand met de Polestar 2 Long Range Single Motor, een oudere versie met voorwielaandrijving. Hij is opvallend positief over het ontwerp: de auto oogt volgens hem tegelijk sportief en zakelijk, met strakke lijnen, een fastback-profiel, frameloze spiegels en een lichtbalk achteraan. Hij waardeert ook het praktische koetswerk: een sedan is verfrissend tussen alle SUV’s, de kofferbak is met 405 liter ruim genoeg voor twee grote koffers plus handbagage, en de frunk biedt netjes plaats aan laadkabels en kleine spullen. Ook de trekcapaciteit van 1.500 kg wordt genoemd. Aan de buitenkant stoort hij zich wel aan enkele details, zoals de goedkope aanvoelende kunststof rond de wielkasten en het ontbreken van een achterruitenwisser, al ervaart hij daar in de praktijk weinig problemen mee. Binnenin is het oordeel gemengd maar overwegend positief. De zitpositie en het stuur bevallen goed, de stoelen zijn comfortabel en stevig, en de stoffen bekleding vindt hij prettig. Tegelijk klaagt hij over de beperkte binnenruimte, vooral achterin. De hoge tunnel/bult in het midden maakt de achterbank ongeschikt voor drie volwassenen en de auto voelt achterin minder ruim dan een vergelijkbare Kia Niro. Hij noemt ook dat de middenconsole onnodig groot en in de weg zit, vooral voor lange benen. Verder stoort hij zich aan piano black op plekken die je vaak aanraakt, omdat het snel vingerafdrukken en krassen toont, en hij mist een verwarmd stuur in deze uitvoering. Wel vindt hij de ergonomie grotendeels slim: de auto schakelt automatisch in en uit, er zijn fysieke knoppen voor basisfuncties en de klimaatbediening zit onderin het scherm altijd binnen handbereik. De grootste plus van de Polestar 2 is volgens hem het infotainmentsysteem met Google. Hij prijst Google Maps omdat het niet alleen navigatie geeft, maar ook accucapaciteit, laadstops, laadtijden en resterende batterij bij aankomst voorspelt. Tijdens een rit naar Cornwall laat het systeem drie laadstops en 57 minuten laadtijd zien voor 354 mijl, en bij een rit naar Rome plant het systeem acht stops met in totaal 2 uur 34 minuten laden. Hij ervaart die routeplanning als zeer betrouwbaar en conservatief. Ook Apple CarPlay werkt volgens hem uitstekend, inclusief weergave op het dashboard. Verder vindt hij YouTube in de auto handig tijdens stilstand, en waardeert hij de app, laadplanning en digitale sleutel. Laden gaat vlot met 11 kW AC en 149 kW DC; van 10 naar 80 procent duurt ongeveer 31 minuten, mede dankzij batterijvoorverwarming via de navigatie. Op de weg noemt hij de auto prettig en stabiel, met weinig rol, voldoende vlotheid (0-100 km/u in 7,4 s) en een volwassen, rustige rijbeleving. Kritiek is er ook: de efficiëntie wordt niet standaard getoond, de motor heeft wat hoorbare zoem, en one-pedal driving kan voor passagiers wat schokkerig aanvoelen. Alles bij elkaar ziet hij de Polestar 2 als een zeer aantrekkelijke EV, vooral door design en software, met als belangrijkste minpunt de krappe binnenruimte.

Polestar 2 wordt in deze review neergezet als een opvallend sterke gebruikte EV, en niet voor niets: de auto werd door de jury uitgeroepen tot ‘Årets brugtbil 2026’. De testers benadrukken vooral dat de auto er nog steeds erg goed uitziet en “super goed” rijdt. De zitpositie is laag en de auto voelt daardoor meer als een sportieve drivers car dan als een hoge SUV. Ook met voorwielaandrijving blijft de auto volgens de reviewer leuk en betrokken om te rijden. Tegelijk wordt duidelijk gemaakt dat de rijbeleving vooral bij de eerste generaties sterk is; latere versies zijn onder meer voorwielaangedreven en er bestaan verschillende batterijvarianten en aandrijflijnen, wat de tweedehandsmarkt vrij breed maakt. Op technisch en praktisch vlak scoort de Polestar 2 eveneens goed. De Google Automotive-software met geïntegreerde Google Maps wordt expliciet geprezen, net als de logische en overzichtelijke menustructuur. Wel reageert het systeem soms wat traag; de processor is niet altijd even vlot, waardoor bediening af en toe een fractie aarzelend aanvoelt. Verder valt de verlichting positief op: met de Pilot Pack en de pixel-LED koplampen is het lichtbeeld volgens de testers indrukwekkend, al is het ook weer niet de allersterkste verlichting van vandaag. Adaptieve cruise control zit niet standaard, en de warmtepomp is eveneens pakketgebonden. Designdetails, zoals het verborgen Polestar-logo in het dak en de duidelijke Volvo-afwerking, versterken het premiumgevoel. Qua ruimte is de Polestar 2 minder overtuigend als gezinsauto. Achterin is de been- en hoofdruimte beperkt voor langere personen; twee lange inzittenden zitten merkbaar krap, terwijl het voor kleinere passagiers acceptabeler is. Het bagageruim daarentegen krijgt lof: ondanks de sedan-achtige uitstraling gaat het om een hatchback met grote laadopening en een verrassend praktisch, ruim interieur achterin. Daardoor is de auto volgens de review vooral sterk voor twee personen of voor wie het compactere, intieme karakter waardeert. Als gebruikte auto zijn ook de aandachtspunten helder: remmen kunnen roesten door weinig gebruik, banden en ophanging moeten goed gecontroleerd worden, en bij oudere exemplaren is de fabrieksgarantie vaak verlopen. FDM meldt wel dat batterijtesten bij gebruikte Polestar 2’s meestal gunstig uitpakken, met vaak nog 90 tot 93 procent resterende capaciteit bij auto’s met 100.000 tot 200.000 km. Al met al schetst de review een auto met sterk rijgedrag, goede efficiëntie, degelijke actieradius en een geslaagde software-ervaring, maar ook met wat concessies in achterruimte, laadsnelheid en verouderde uitrusting op sommige uitvoeringen. Voor de tweedehandskoper lijkt vooral de combinatie van uitstraling, rijplezier en bruikbaarheid in de bagageruimte de Polestar 2 aantrekkelijk te maken.

Na twee weken intensief gebruik komt de Polestar 2 in deze review naar voren als een zeer compleet en prettig aanvoelend elektrische auto, met vooral sterke punten op het gebied van afwerking, rijgedrag, software en verlichting. De reviewer benadrukt direct hoe degelijk de auto aanvoelt: materialen, schakelaars, middenconsole en het interieurdesign maken een hoogwaardige indruk. Het Black Ash-interieur met Charcoal-afwerking en Microtech-zittingen wordt als bijzonder fraai omschreven. Ook de uitstraling scoort hoog: een mix van modern EV-design en een vleugje retro, met aan de voorzijde een uitgesproken sportieve look en aan de achterzijde een meer klassieke, maar toch moderne signatuur met doorlopende lichtband en C-vormige achterlichten. Onderweg laat de Polestar 2 volgens de reviewer een sterk uitgebalanceerd onderstel zien. Het is niet het zachtste chassis, maar dempt oneffenheden goed en combineert comfort met sportiviteit. In bochten ligt de auto strak op de weg, met een laag zwaartepunt en weinig neiging tot overhellen. Wel wordt genoemd dat het onderstel licht kan polteren en dat oneffenheden soms eerder hoorbaar dan voelbaar zijn. De zitpositie is vrij laag en sportief, wat het rijgevoel op de snelweg en bochtige landwegen versterkt, maar voor lange bestuurders op lange ritten kan dat na verloop van tijd vermoeiend zijn. Qua geluid is de auto goed geïsoleerd: tot ongeveer 140 km/h blijft hij aangenaam stil, daarna nemen wind- en rijgeluiden duidelijk toe. De acceleratie wordt als uitstekend beschreven, met veel punch en een krachtige tussenacceleratie; volgens de reviewer is de 0-100 km/h-sprint in circa 4,5 seconden zonder Performance-pakket al meer dan genoeg. De software en infotainment worden als een groot pluspunt gezien. Het systeem draait op Android, met Google Maps, Google Assistant, YouTube, Chrome en een volwaardige app store. De reviewer prijst de logische opbouw, de snelheid van het systeem en de diepe integratie van Google Maps met laadplanning en accupreconditioning. Wel is er een minpunt: Apple CarPlay en Android Auto zijn alleen via kabel beschikbaar. Ook ontbreekt een Camp Mode/Dog Mode-achtige functie, wat voor sommige gebruikers jammer kan zijn. Op laadgebied is de auto degelijk, maar niet uitzonderlijk: thuis kan 11 kW AC laden, en DC-laden piekt op 205 kW. In de praktijk werd zelfs 206 kW gezien bij koude omstandigheden, waarna de laadsnelheid vrij snel afbouwt. De reviewer noemt 28 minuten van 7 naar 77% volgens de fabrikant haalbaar en adviseert vooral tussen 10 en 70/80% te laden voor de beste efficiëntie. Verder scoort de Polestar 2 goed op assistentie, verlichting, ruimte en audio. De Pilot Assist werkt op de snelweg uitstekend, met goede snelheids- en rijstrookhandhaving, maar op smalle, bochtige landwegen heeft hij duidelijk moeite. De verkeersbordherkenning werkt daarentegen zeer goed, alleen neemt de auto de snelheid niet automatisch over of af. De camera’s zijn scherp en bruikbaar, al is de zichtbaarheid van stoepranden niet perfect. Qua ruimte is er voorin veel beenruimte en achterin voldoende hoofd- en beenruimte, maar de opbergruimte in het interieur is beperkt; de kofferbak wordt met 407 liter als ruim ervaren en de frunk voegt nog bijna 40 liter toe. ’s Nachts maakt de auto indruk met heldere matrix-ledkoplampen, sterke bochtverlichting, een mooie lichtsignatuur en goede uitlichting van interieur en kofferbak. Al met al ziet de reviewer vooral veel sterke punten en slechts enkele tekortkomingen, waardoor de Polestar 2 als een zeer overtuigende en plezierige EV wordt neergezet.

Deze review gaat over de vernieuwde Polestar 2, hier in Long Range-achterwielaandrijving met 82 kWh-batterij en 220 kW motor achter. De tester benadrukt meteen dat de auto sterk is veranderd ten opzichte van de eerdere Polestar 2 Performance die hij drie jaar eerder reed: waar die versie volgens hem oncomfortabel hard en veel minder efficiënt was, voelt deze nieuwe generatie veel rijvriendelijker aan. Hij noemt een verbruik van 13,6 kWh/100 km na een rit van 33 km op de snelweg bij 110 km/u en een gemiddelde van 14,4 kWh/100 km tijdens de test. Op basis daarvan schat hij het realistische rijbereik op ongeveer 660 km, wat hij opmerkelijk vindt voor een auto van dit formaat. De auto komt volgens hem licht en wendbaar over, met een directe besturing, goede stabiliteit en een comfortniveau dat veel beter aansluit bij dagelijks gebruik dan de oude Performance-versie. Ook de overgang naar de achterwielaangedreven configuratie wordt geprezen: efficiënter, prettiger in balans en met genoeg punch voor vlotte prestaties.