Nissan Leaf reviews

De 2026 Nissan Leaf krijgt in deze review een duidelijke metamorfose mee: van de oude, ietwat zuinige hatchback naar een moderne compacte crossover met een veel volwassener uitstraling en techniek. De basisversie start volgens de video vanaf $31.535 en komt meteen met een 75 kWh-accu, 214 pk en een EPA-actieradius van 303 mijl. De reviewer benadrukt meerdere keren dat dit een enorme sprong vooruit is ten opzichte van de vorige Leaf: meer vermogen, veel meer actieradius, actieve thermomanagement van de batterij en eindelijk een modern laadplatform met NACS voor snelladen. De auto oogt volgens hem niet langer “flauw”, maar juist stijlvol, met flush deurgrepen, geïntegreerde achterhandgrepen en een verzorgde achterkant met ducktail-spoiler en opvallende verlichting. Ook op interieur- en softwaregebied ziet de reviewer een grote vooruitgang. Het dashboard en infotainmentsysteem worden omschreven als veel moderner en volwassener dan voorheen. Standaard krijg je onder meer wireless Apple CarPlay en Android Auto, een draadloze telefoonlader, een 360-gradencamera en ProPILOT Assist met lane centering en adaptieve cruisecontrol. De Google-gebaseerde EV-routeplanner wordt expliciet geprezen: laadstops en routeplanning worden snel en overzichtelijk berekend, inclusief instellingen voor laaddrempels, laadstroom, batterijkoeling en voorverwarming. De digitale tellerpartij is eveneens functioneel, met rijbereik, batterijpercentage, efficiëntie, laadinschattingen en zelfs batterijgezondheid in beeld. De reviewer waardeert vooral dat Nissan hier eindelijk een echt eigentijdse EV-interface heeft neergezet. Qua comfort en uitrusting komt de Leaf eveneens sterk naar voren. De stoelen worden als comfortabel omschreven, met goede materialen, verwarmde voorstoelen en in hogere uitvoeringen ook verwarmde achterstoelen, een verwarmd stuur, head-up display, Bose-audio met speakers in de hoofdsteunen en een elektrochromatisch glazen dak. Achterin is er volgens de reviewer wel degelijk comfort, met USB-C-poorten, luchtuitstroomopeningen en zelfs een 120V-aansluiting, maar de ruimte is niet geweldig: de beenruimte en hoofdruimte zijn aan de krappe kant. Ook de bagageruimte valt iets tegen met 20 kubieke voet, minder dan de oudere Leaf. Aan de positieve kant is er wel een power tailgate en zelfs een 1,5 kW-aansluiting om een ander apparaat of zelfs een andere EV te voeden. Op de weg is de nieuwe Leaf comfortabel, stil en duidelijk meer premium dan zijn voorganger, maar niet perfect. De reviewer noemt de acceleratie verzorgd en rustig, zonder drama, en prijst de algemene rijrust. Tegelijkertijd is het gewicht hoog geworden, ruim 4.300 pond in de topuitvoering, waardoor de auto in bochten wat zwaar aanvoelt. De besturing wordt als vaag omschreven en het grootste gemis is het verdwijnen van one-pedal driving: de oude e-Pedal werkte volgens hem beter, terwijl de nieuwe e-Step alleen regeneratie toevoegt zonder volledig tot stilstand te komen, en bovendien een vreemd terugbewegend rempedaal heeft. Ondanks die kritiek is de eindindruk overwegend positief: een grote sprong vooruit, veel gebruiksvriendelijker, sterker in laden en software, en eindelijk een Leaf die echt competitief aanvoelt.

De Nissan Leaf wordt in deze review neergezet als een betaalbare, praktische gebruikte EV die nog altijd relevant kan zijn voor kopers met een krap budget. Het besproken exemplaar is de Leaf e+ uit 2022 met 60 kWh accupakket, een officiële actieradius van 239 mijl en een vanaf nieuwprijs van 36.000 pond. In het gebruik valt vooral op dat de auto heel normaal aanvoelt: geen futuristische gimmicks, maar een vertrouwd en toegankelijk karakter. Dat maakte de Leaf ooit tot pionier, en die rol krijgt in de video duidelijk veel respect. Tegelijkertijd merkt de reviewer op dat hij door de komst van moderne EV’s minder speciaal is geworden dan vroeger.

Deze video is een uitgebreide snelwegrit met de nieuwe Nissan Leaf, waarbij vooral wordt gelet op hoe de auto zich gedraagt bij hogere snelheden en bij normaal dagelijks gebruik op de snelweg. De reviewer begint met een korte acceleratie vanaf de tolpoort en concludeert dat de auto “duidelijk vooruitgaat naar gelang je het pedaal intrapt” en niet onrustig wordt. Omdat het een voorwielaangedreven EV is, merkt hij op dat de auto weinig geneigd is om bij stevig accelereren te gaan zoeken of “uit te breken”, wat het vertrouwen verhoogt. Ook de remgevoel en de soepelheid van de aandrijflijn worden positief genoemd. De auto wordt omschreven als een model dat zelfs voor mensen die normaal vooral benzineauto’s rijden, direct begrijpelijk en veilig aanvoelt. Op de snelweg test de reviewer vervolgens de standaard ProPILOT en de rijstrookassistent. Hij legt uit dat de bediening van cruise control en assistentiesystemen grotendeels via de linkerkant van het stuur gebeurt, terwijl de stuurondersteuning rechts actief is. De Lane Keep Assist grijpt in zijn test opvallend natuurlijk in: toen de auto richting een obstakel en de belijning dreigde te gaan, stuurde de ondersteuning geleidelijk terug in plaats van schokkerig of mechanisch. De reviewer benadrukt dat de assistentie niet aanvoelt als “klapperend” of onnatuurlijk, maar juist soepel en menselijk. Ook de stuurtrilling bij het verlaten van de rijstrook wordt als subtiel en niet storend ervaren; de sterkte van die waarschuwing lijkt bovendien instelbaar. Dat maakt de Leaf volgens hem toegankelijk en stressarm in dagelijks snelweggebruik. Verder prijst hij sterk de regeneratieve remwerking. Zelfs met de e-Pedal-functie uitgeschakeld is volgens hem in dit soort snelwegsnelheden een eenpedaalachtige bediening al goed mogelijk. Dat vermindert de bedieningslast en zou vooral bij lange ritten vermoeidheid helpen beperken. De reviewer noemt daarnaast het soepel vasthouden van een constante snelheid en een constante acceleratie als pluspunt: de auto beweegt zonder horten en stoten, ook bij hogere snelheden. Tot slot maakt hij een algemene opmerking dat de laadsnelheid en laadprestaties van de Leaf inmiddels flink zijn verbeterd, waardoor de auto volgens hem op dit moment al serieus overwogen kan worden als dagelijkse auto. Het is geen statische indruk, maar een echte rij-impressie met duidelijke focus op rust, veiligheid, regeneratie en gebruiksgemak.

De review schetst een volledig nieuwe 2026 Nissan Leaf, waarbij vooral de aerodynamica en de praktische upgrade duidelijk naar voren komen. De auto heeft een volledig nieuw front, een lage luchtweerstandscoëfficiënt van 0,26 en een moderne, vrij gladde carrosserievorm. Volgens de reviewer oogt de Leaf cleaner en futuristischer dan voorheen, met een opvallende lichtbalk, smalle koplampen, flush deurgrepen vooraan en een door Nissan Z geïnspireerde daklijn. De Platinum Plus-uitvoering staat op 19-inch wielen en gebruikt veel zwarte accenten, maar de vormgeving blijft functioneel en gericht op efficiëntie. De grote winst zit ook in de aandrijflijn: alle 2026 Leafs zijn voorwielaangedreven en krijgen een 75 kWh-accu, terwijl de S-variant later met 52 kWh en 214 pk/261 lb-ft volgt. De genoemde actieradius loopt op tot 303 mijl in de S Plus; deze Platinum Plus haalt 256 mijl, wat volgens de reviewer voor deze prijsklasse en het subcompacte crossoversegment wat tegenvalt, al blijft de basisversie erg aantrekkelijk geprijsd. Op laadgebied is de Leaf opvallend modern uitgerust. De NACS-snellaadpoort zit aan de passagierszijde en ondersteunt tot 150 kW, waarmee Nissan een laadtijd van 10 naar 80 procent in 35 minuten opgeeft. Aan de andere zijde zit de CCS-aansluiting voor thuisladen en AC-laden. De reviewer prijst bovendien dat Nissan in het dashboard duidelijk aangeeft welke zijde sneller laadt, wat de bediening eenvoudiger maakt. Qua prijs begint de S Plus rond $31.500, terwijl de geteste Platinum Plus rond $40.500 start en als getest uitkomt op $42.000. Dat maakt deze uitvoering minder scherp geprijsd dan de instapper, maar nog steeds competitief gezien de standaarduitrusting en het bereik. Binnenin is de Leaf volgens de review rustig, licht en prettig eenvoudig. Voorin is de ruimte goed, al is de hoofdruimte voor een bestuurder van 1,93 meter wat krap. De bediening rond klimaat en infotainment is logisch opgezet, met haptische knoppen en fysieke schakelaars die snel vertrouwd aanvoelen. De twee 14,3-inch schermen in de Platinum Plus werken snel en overzichtelijk, met standaard surround view, draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De materialensfeer is gemengd maar overwegend positief: veel matte afwerking, weinig piano black en een opvallende stoffen bekleding over dashboard en portieren die anders oogt dan gebruikelijk. De stoelen worden als zacht en comfortabel beschreven, en de Bose-installatie met speakers in de hoofdsteunen is een extra plus. Wel noemt de reviewer dat de donkere aankleding wat somber kan ogen, al is er ook een lichtere interieurkleur beschikbaar. Achterin en in het rijden laat de Leaf meer compromissen zien. De achterbankruimte is beperkt, vooral qua hoofdruimte en voetruimte; voor lange ritten zou de reviewer dit niet ideaal vinden. Wel zijn er verwarmde achterstoelen, twee USB-C-poorten, een huishoudelijk stopcontact, een armsteun met bekerhouders en redelijke deurvakken. De bagageruimte is met 20 kubieke voet prima en groeit naar 56 kubieke voet met neergeklapte achterbank. Onderweg is de Leaf vooral stil, comfortabel en stabiel, maar niet sportief. De besturing wordt in sport iets zwaarder, de auto voelt solide en beheerst, maar de rempedaalafstemming is volgens de reviewer te zacht. Ook mist hij echte one-pedal driving; de regeneratie via paddles en e-step gaat ver, maar niet ver genoeg om volledig met één pedaal te rijden. Al met al ziet de reviewer de 2026 Leaf als een serieuze en veel competitievere update, met sterke laadsnelheid, goede technologie en aantrekkelijke prijs, maar met een minder indrukwekkende Platinum Plus-actieradius en beperkte achterruimte.

Deze video is geen korte eerste indruk maar een uitgebreide langetermijnreview van een Nissan Leaf Tekna uit 2015, met 130.000 mijl en 11 jaar gebruik. De eigenaar schetst een heel realistisch beeld van dagelijks bezit: de auto wordt ingezet als werkpaard voor woon-werkverkeer, boodschappen en gezinsritten, en heeft zich volgens hem opvallend goed gehouden. De buitenkant laat na al die jaren vooral normale gebruikssporen zien: een deuk in een portier, wat kleine parkeerschades, lichte slijtage aan de chroomdelen van de deurgreep en wat beginnende lakschade en spaakvorming op de velgen. Tegelijkertijd is de lak volgens hem uitzonderlijk goed gebleven, zonder grote steeninslagen of ernstige verwering. Dat onderstreept dat de Leaf in de praktijk een stevig gebouwde auto is voor alledaagse inzet. Ook het interieur komt positief uit de bus. De reviewer zegt dat de auto nog steeds behoorlijk prettig aanvoelt en “niet heel anders” rijdt dan toen hij nieuw was, al is hij inmiddels wat vermoeider en iets zachter geveerd. De besturing toont wel slijtage op het stuur, de stand van het stuur staat iets scheef door een foutieve uitlijning en er zijn hier en daar kleine kraakjes en rammeltjes ontstaan. Maar veel onderdelen werken nog probleemloos: airco, voor- en achterverwarming van de stoelen, stoelverwarming, verwarmd stuurwiel, instrumentarium en het scherm. De stoelen zijn nog comfortabel, de bekleding heeft hooguit lichte inzakkingen op instappunten en de kunststof delen en matten houden zich goed, ondanks intensief gebruik met kinderen en een hond. Zijn oordeel is duidelijk: voor de leeftijd is het interieur indrukwekkend goed gebleven. Op technisch en financieel vlak is de review het interessantst. Na de fabrieksgarantie heeft hij nauwelijks nog onderhoud laten doen behalve APK’s, een zelf vervangen interieurfilter en reguliere slijtageonderdelen. Wel noemt hij dat deze Leaf banden vreet, vermoedelijk door een uitlijnings- of geometrieprobleem bij sommige exemplaren; goedkope banden slijten dan snel. De voorste remblokken gingen pas bij 126.000 mijl voor het eerst vervangen worden, wat mede dankzij regeneratie logisch klinkt. De grootste kostenposten waren twee voorste draagarmen/ball joints en dat bleef samen onder de vierhonderd pond. Voor de stroomkosten rekent hij met thuisladen tegen ongeveer 7 pence per kWh en een gemiddeld verbruik van 3,7 mijl per kWh. Daarmee komt hij uit op zo’n £190 per 10.000 mijl en net geen £2.400 over 130.000 mijl. Hij vergelijkt dat met een benzineauto en concludeert dat de Leaf zichzelf in brandstofbesparing bijna terugverdient. De batterij is voor hem het belangrijkste aandachtspunt. Volgens Leaf Spy zit de State of Health op 69,79%, dus grofweg 30% degradatie in 11 jaar. Toch noemt hij de accu nog steeds “in topconditie” gezien het gebruik: altijd tot 100% geladen, jarenlang vaak snelladen en geen speciale behandeling. De praktijkrange ligt nu rond 55 à 60 mijl, soms iets minder of iets meer, en op de boorddisplay staan nog negen balken. Daarmee is dit geen auto voor lange afstanden, maar voor kort dagelijks gebruik wel prima. Zijn eindoordeel is uitgesproken positief: de Leaf was voor hem een van de beste autokeuzes ooit, betrouwbaar, goedkoop in gebruik en precies goed voor wie vooral lokaal rijdt. Voor kopers raadt hij vooral de 24 kWh vanaf 2015 of een goede 30 kWh-versie aan, met aandacht voor batterijdegradatie en software-afwijkingen.

Deze review draait om een Nissan Leaf 2013 SL 24 kWh met ongeveer 153.000 km op de teller. De auto werd in 2015 gekocht met 15.000 km en heeft sindsdien vooral thuis geladen; snelle DC-laden is volgens de reviewer nooit gebruikt. De belangrijkste observatie is dat de batterij voor zijn leeftijd en kilometerstand nog verrassend goed is: de auto toont 10 van de 12 batterijstreepjes en een resterende actieradius van rond de 105 km bij 82% lading. In eco-modus zakt dat naar circa 99 km, en de eigenaar rijdt er in de praktijk doorgaans meer dan 100 km mee, vrijwel het hele jaar door. In de winter daalt het bereik zoals bij elke EV, en de kachel trekt duidelijk veel energie uit de accu. Daarom wordt genoemd dat wie grotere afstanden wil rijden, vaak een Webasto-achtige oplossing overweegt. Op de weg komt de Leaf volgens de reviewer zeer prettig en stil over. Hij noemt de auto “absoluut aangenaam” en “adequaat”, en tijdens de korte test geeft de auto zonder drama een indruk van vlotheid: in een helling accelereert hij moeiteloos naar 100 km/u, volledig geruisloos, al niet overdreven snel. De eco-stand maakt het gaspedaal merkbaar tammer en harder aanvoelend, maar de auto blijft gewoon bruikbaar. Over de ophanging is hij positief: over tramrails en oneffenheden klinkt de onderstelafstemming volgens hem verrassend stil en comfortabel. Er wordt ook expliciet gezegd dat er geen vreemde geluiden hoorbaar zijn tijdens het rijden. De uitrusting van deze SL-versie is rijk voor zijn tijd. Genoemd worden keyless entry, verwarmde spiegels, verwarmd stuur, stoelverwarming voorin, climate control met één zone, cruisecontrol, bluetooth-audio, USB, AUX en cd, automatische dimmende spiegel, lichtsensor, stabiliteitscontrole en zelfs een кругового обзора/camerabeeld rondom. Ook achterin is er stoelverwarming. De achterbank biedt voor een bestuurder van 1,93 meter nog net voldoende hoofdruimte en oké beenruimte, al zit je er beter met twee dan met drie. De kofferbak heeft een laadkabel, een subwoofer en verder weinig bijzonders. De reviewer benadrukt dat de cabine en het leer nog redelijk netjes zijn, al zijn er wel gebruikssporen zoals slijtage aan een zijpaneel, de originele leren bekleding, en lichte beschadiging van de stuurwielbekleding. De auto heeft wel zichtbare verleden-schade. Hij kwam uit de VS met schade aan de rechterzijde; twee portieren zijn hersteld of gespoten, de rechter voorstijl en delen rond de wielkast zijn gerepareerd, en ook de rechtervoorkant is bijgewerkt. Er is ook een kleine roestplek en wat afbladderende lak in het motorruim. Tegelijk noemt de reviewer de auto voor zijn leeftijd en kilometerstand nog steeds een nette verschijning en “een van de beste” wat accustatus betreft in zijn ervaring. De totale indruk is dus die van een oudere maar goed onderhouden elektrische hatchback met sterke batterijgezondheid, rijke uitrusting en nog steeds een overtuigend prettig rijgedrag.

Deze video is een rij-impressie van de 2026 Nissan Leaf SV Plus en benadrukt vooral hoe volwassen en gebruiksvriendelijk de auto is geworden. De reviewer noemt de Leaf een “sweet spot” in het gamma: niet de goedkoopste uitvoering, maar wel met veel bruikbare uitrusting. Belangrijke verbeteringen voor modeljaar 2026 zijn volgens hem een volledig vernieuwd model, een grotere actieradius en sneller laden. Voor deze SV+ noemt hij een prijs van ongeveer 37.500 dollar, terwijl de Leaf al vanaf circa 26.000 dollar zou beginnen. In de geteste uitvoering zit de 75 kWh-accu, goed voor een opgegeven actieradius van 288 mijl, en een vermogenscijfer van 214 pk. De reviewer wijst ook op de batterijverwarming en koeling, wat de auto aantrekkelijk moet maken voor koude winters in Minnesota. Tijdens het rijden is de Leaf volgens de video opvallend stil en comfortabel voor een compacte auto. De reviewer benadrukt meerdere keren dat elektrische kracht direct en vloeiend aanvoelt, met veel koppel en een vlotte sprint als je het stroompedaal intrapt. De rijmodi Eco, Standard en Sport werken duidelijk merkbaar, en met de peddels achter het stuur kun je regeneratief remmen regelen. Ook de e-Step-functie voor rijden met één pedaal wordt genoemd. Dat helpt niet alleen bij ontspanning in het verkeer, maar ook bij het terugwinnen van energie en dus wat extra bereik. De reviewer vindt het vooral prettig dat de auto gemakkelijk te rijden is: simpel in gebruik, overzichtelijk en zonder ingewikkelde fratsen. Op het gebied van laden en dagelijks gebruik scoort de Leaf eveneens goed in deze bespreking. De auto heeft volgens de reviewer aan de passagierszijde een NACS-aansluiting, waardoor hij Tesla Superchargers kan gebruiken; dat noemt hij een enorme plus voor DC-snelladen en voor het wegnemen van range anxiety. Daarnaast is er een oudere aansluiting voor AC-laden. De achterbank biedt bruikbare ruimte voor vier volwassenen, al wordt vijf krap. De bagageruimte vindt hij verrassend ruim voor dit formaat, met ondervloeropslag, vakken aan de zijkant en een 60/40 neerklapbare achterbank. Praktische details zoals achterste ventilatieroosters, USB-C-aansluitingen voorin en achterin, draadloos laden, draadloze Apple CarPlay en Android Auto, Google Assistant, ingebouwde navigatie en een duidelijk digitaal instrumentarium maken de auto volgens hem erg prettig in het dagelijks gebruik. De kritiekpunten zijn beperkt en vooral relatief van aard. De auto is klein, dus met vijf inzittenden wordt het achterin krap. Ook noemt de reviewer dat de actieradius afhangt van uitvoering, wielen en batterij; de geteste 18-inch wielen drukken de range iets terug naar 288 mijl. Verder is het geen opvallend krachtige hot hatch, maar meer een efficiënte, stille en doordachte EV. Binnen zijn segment komt de Leaf juist sterk naar voren door de combinatie van prijs, comfort, slimme software en praktische bruikbaarheid.

Deze gebruikte aankoopgids voor de tweede generatie Nissan Leaf (2018-2025) schetst de auto vooral als een toegankelijke en eenvoudige BEV met lage gebruikskosten en weinig onderhoud. De review benadrukt dat Nissan het model voor deze generatie flink heeft vernieuwd met een meer hatchback-achtige vormgeving, extra technologie en een beter rijbereik. Er worden twee accupakketten genoemd: 40 kWh met ongeveer 240 km actieradius nieuw en 62 kWh met een claim van 360 km. Volgens de reviewer maakt de Leaf daarmee nog altijd een overtuigend instappunt in elektrisch rijden, zeker omdat de auto in gebruikte staat relatief betaalbaar is, met prijzen die oplopen van ongeveer 10.000 tot 34.000 afhankelijk van uitvoering en conditie. Op de weg komt de Leaf volgens de aangehaalde testers duidelijk beter uit de verf dan de eerste generatie. De auto heeft strakkere instuurreacties en betere carrosseriebeheersing dankzij een stijvere structuur en 10% stijvere antirolstangen. Ook de aandrijflijn is vlot genoeg, met een vermogenssprong naar 147 pk en 236 lb-ft koppel, waardoor de Leaf niet snel verrast wordt in dagelijks verkeer. Tegelijk wordt wel erkend dat hij niet zo snel of zo scherp stuurt als een VW e-Golf. De regeneratieve rembediening wordt juist als verouderd bestempeld; de eenvoudige B-stand van de pook biedt minder finesse dan moderne schakelpaddles of meerdere regeneratieniveaus. Wel is one-pedal driving aanwezig, wat in de praktijk prettig en efficiënt werkt. Binnenin is de Leaf volgens de review duidelijk volwassener en meer mainstream dan de eerste generatie. De bediening is logisch en de stoelen worden expliciet als zeer comfortabel omschreven. Tegelijk is de materiaalkwaliteit niet geweldig en ontbreekt telescopische verstelling van het stuur, wat een minder ideale zitpositie kan geven. Qua rijcomfort scoort de Nissan juist sterk: in vergelijking met de Kia Niro EV voelt de Leaf voorspelbaarder en rustiger aan, met een betere demping op slecht wegdek, minder kabaal op kapotte wegen en een natuurlijker rempedaalgevoel. Ook de actieve veiligheidssystemen en adaptieve cruisecontrol worden als soepel en voorspelbaar ervaren. Voor een compacte vijfzitter biedt hij bovendien 668 liter bagageruimte achter de achterbank en ongeveer 850 liter met de bank neer, al wordt de verzonken laadvloer minder praktisch genoemd dan bij sommige concurrenten. De belangrijkste waarschuwing in deze gids is de batterijconditie. De Leaf gebruikt luchtkoeling in plaats van vloeistofkoeling, wat in warmere klimaten voor meer slijtage en capaciteitsverlies kan zorgen. De accudegradatie is daarom cruciaal: onder 80% state of health moet je extra voorzichtig zijn, en een 40 kWh-accu kan na 5 tot 8 jaar terugvallen tot onder 190 km praktijkbereik. De grotere 62 kWh-versie houdt naar schatting nog rond 300 km na 5 jaar. De review wijst ook op wisselende betrouwbaarheid, met zwakke Consumer Reports-scores voor 2018-2020 en een veel betere 2022-uitkomst. Het eindadvies is helder: de Leaf kan een slimme gebruikte koop zijn, mits je vooral een exemplaar met de 62 kWh-batterij zoekt, de batterijstatus controleert en een grondige inspectie laat uitvoeren. De 2022-versie wordt daarbij als beste keuze genoemd.

Deze review bespreekt de Nissan Leaf van de tweede generatie als een praktische, betaalbare en technisch eenvoudige elektrische auto. De reviewer benadrukt dat Leaf inmiddels veel concurrentie heeft, maar nog altijd populair blijft als importauto op de Oekraïense markt. Volgens de tekst gaat het om de generatie die van 2017 tot 2025 werd gebouwd. In gebruikte staat lopen de prijzen sterk uiteen: van ongeveer 10.000 dollar voor een zwaar gebruikte ex-taxi of ex-rental tot circa 24.000 dollar voor bijna nieuwe exemplaren, met een gemiddeld nette auto rond 14.000 dollar. De auto wordt neergezet als een rationele keuze: geen emotieauto, maar een logisch vervoermiddel dat vooral waarde biedt door eenvoud en lage gebruikskosten. Rijtechnisch is de Leaf volgens de reviewer vlot genoeg, met een sprint van ongeveer 0 naar 100 km/u in 7 seconden. De auto heeft een zogeheten One Pedal Drive-functie, waarbij je met één pedaal zowel accelereert als sterk afremt; dat werkt praktisch, maar vraagt wel gewenning. De lage batterijplaatsing zorgt voor een laag zwaartepunt, wat de wegligging en bochtstabiliteit ten goede komt. Tegelijk weegt de Leaf ongeveer 1600 kg, zo’n 300 kg meer dan een vergelijkbare Volkswagen Golf, en dat extra gewicht belast vooral de ophanging. De voorwielophanging kan volgens de tekst 80.000 tot 100.000 km halen tot aan eerste reparaties, terwijl schokdempers en silentblocks vaak langer meegaan. Het grootste aandachtspunt is de batterij. De Leaf gebruikt luchtgekoelde accupakketten zonder actieve koeling, wat hem gevoelig maakt voor hoge temperaturen bij hard rijden of veel snelladen. De reviewer waarschuwt expliciet dat herhaald snel laden via CHAdeMO, zeker in combinatie met veel snelweggebruik, de batterij sneller kan laten degraderen en zelfs het laad- en vermogensvermogen kan beperken. Wel noemt hij dat de batterijstatus goed te controleren is via apps zoals Leaf Spy en ABRP. Als richtlijn geldt: 90-95% SOH is vrijwel nieuw, 85-90% is acceptabel, 80-85% vraagt om voorzichtigheid en onder 80% is alleen interessant voor korte ritten en een lage prijs. Ook de staat van het gebruikte exemplaar zelf is belangrijk: slijtage aan stuur, stoelen en pedalen kan op intensief taxi- of koeriersgebruik wijzen. Verder noemt de reviewer dat remmen door regeneratie weinig gebruikt worden, waardoor ze kunnen vastroesten, en dat de olie in het reductiedifferentieel periodiek vervangen moet worden. Al met al schetst de review een betrouwbare, eenvoudige EV die met de juiste batterij en onderhoudsdiscipline lang en goedkoop te rijden is.

De 2026 Nissan Leaf Platinum Plus wordt in deze review neergezet als een volledig nieuwe generatie en duidelijk meer een Ariya-achtige EV dan de compacte Leaf die veel mensen kennen. De reviewer benadrukt meteen dat deze auto alleen met voorwielaandrijving leverbaar is en dat de techniek in de bodem opvallend netjes is afgewerkt: veel plastic afscherming, een relatief gladde onderzijde, een batterij van 75 kWh en een lage luchtweerstandscoëfficiënt van 0,26. De onderstelopbouw is vrij serieus, met een multilink achteras, aluminium draagarmen en KYB-dempers. Remmen, wegligging en comfort worden uitvoerig getest, waarbij de auto opvalt als vooral zacht en comfortabel, met een lichte neiging tot zweven op oneffenheden. Sportief rijden is niet zijn sterkste punt, al voelt hij in bochten wel vrij vlak aan en geeft de brake-based limited-slip differential merkbaar extra tractie bij stevig accelereren uit een bocht. Qua aandrijving noemt de reviewer een 160 kW AC-synchrone elektromotor met 214 pk en 261 lb-ft koppel. De acceleratie vanaf stilstand wordt omschreven als vlot maar niet spectaculair: vanuit een roll of in bochten voelt hij levendiger, terwijl de tractiecontrole bij vol gas merkbaar ingrijpt. Ook de one-pedal-ervaring overtuigt niet helemaal; er is wel stevige regeneratie, maar geen echt pure one-pedal feel. In de eco-stand wordt vooral de gasrespons duidelijk rustiger, terwijl het stuurgevoel nauwelijks verandert. De remtest levert een vrij abrupte pedaalreactie en duidelijke ABS-trillingen op, maar de stopafstanden worden als gemiddeld tot iets beter dan verwacht beoordeeld. Het interieur is volgens de reviewer hét grote hoogtepunt. Deze Platinum Plus is opvallend luxe aangekleed met een wit en metallic paars interieur, verwarmde stoelen, verwarmd stuur, geheugenfuncties, Bose-speakers in de hoofdsteunen, veel verschillende materialen en een hoogwaardige afwerking voor deze prijsklasse. De elektrische tint van het panoramadak wordt als een van de coolste features van de auto genoemd, omdat je de doorzichtigheid traploos kunt laten veranderen. Ook praktisch is hij goed doordacht: veel opbergvakken, uitneembare onderdelen, USB-C-aansluitingen, een 1.500 W omvormer, verwarmde achterstoelen en achterin voldoende voorzieningen. Het infotainmentsysteem is overzichtelijk en kan batterijverwarming en -koeling handmatig regelen; de camerabeelden zijn volgens de reviewer wel wat matig van kwaliteit. De Bose-installatie klinkt bovendien verrassend goed, met heldere hoge tonen en stevige bas. De grootste kanttekening blijft de maat: de nieuwe Leaf is veel groter en zwaarder dan voorheen, waardoor hij minder speels en minder compact aanvoelt, al maakt Nissan daar volgens de reviewer wel een zeer aantrekkelijke en complete EV van voor het geld.