Alpine A290 reviews

De video laat een zeer complete eerste rijtest van de Alpine A290 GT zien, de sportieve elektrische hatchback op basis van de Renault 5. De reviewer benadrukt direct dat Alpine zijn rally- en Formule 1-DNA in deze auto heeft gestopt: de auto oogt compact, gespierd en opvallend eigenzinnig, met rally-achtige X-ledsignaturen, 19-inch velgen, Brembo vierzuiger-monoblock remklauwen en een design dat duidelijk verschilt van de gewone Renault 5. Ook achteraan en in het interieur wordt die eigen identiteit consequent doorgetrokken, met veel scherpe lijnen, een sportief stuur, kuipachtige stoelen en een cockpit die volledig op de bestuurder is gericht. De combinatie van harde en zachte materialen wordt als degelijk ervaren, al is de afwerking vooral functioneel en niet luxueus. Een leuke vondst is de centraal geplaatste vingerwervel/drive-selector uit de Alpine A110, evenals de speciale toets op het stuur voor maximale power bij inhalen. Tijdens het rijden komt de A290 GT vooral over als een speelse, snelle en directe hot hatch. De auto beschikt over 180 pk en 285 Nm, goed voor 0-100 km/u in 7,4 seconden; volgens de reviewer geeft dat in de praktijk een zeer felle acceleratie die de inzittenden echt in de stoel drukt. In sportmodus is er kunstmatig motorgeluid aanwezig, wat volgens hem verrassend goed past bij het karakter. De besturing is netjes en informatief, maar had voor zijn smaak iets zwaarder en scherper gemogen in een sportieve EV. Het onderstel is aan de stevige kant en op slechte wegen voel je de oneffenheden en korte schokken duidelijk binnenkomen, mede door de dunne bandwang van de Michelin Pilot Sport EV-banden. Tegelijkertijd prijst hij de stabiliteit, de grip en het vertrouwen dat de auto geeft bij vlot bochtenwerk en stevige stuurbewegingen. Windgeruis blijft goed onder controle en de remmen krijgen veel lof voor hun kracht en doseerbaarheid. Op praktisch vlak is de auto minder indrukwekkend maar wel redelijk bruikbaar voor zijn klasse. De bagageruimte van 326 liter is volgens de reviewer prima voor een B-segment sportauto, maar de hoge laaddrempel en de beperkte breedte maken duidelijk dat dit geen gezinsgerichte allrounder is. Achterin is de ruimte acceptabel voor hoofd en benen, maar vooral de voorstoelen en de rijpositie maken indruk. Het infotainmentsysteem met 10,1-inch scherm en Alpine Portal oogt sportief, reageert vlot en biedt telemetrie, rijmodi en moderne smartphone-integratie via Apple CarPlay en Android Auto. De climate controls zijn deels fysiek bedienbaar, wat hij prettig vindt. Wel noemt hij enkele minpunten: de achteruitrijcamera heeft een matige resolutie, er is geen bekerhouder, het audiosysteem overtuigt niet volledig en op slechte wegen kan de auto wat hard aanvoelen. De batterij van 52 kWh levert volgens hem in de praktijk ongeveer 380 km WLTP-bereik, maar bij enthousiast rijden kan dat flink terugzakken richting 200 km. Al met al ziet hij de A290 GT als een erg leuke, emotionele en onderscheidende elektrische sportauto voor stedelijk en sportief gebruik.

Deze video is een rij-impressie van de Alpine A290, waarin de nadruk sterk ligt op het rijgedrag en vooral op de tractieproblemen van de voorwielaangedreven versie. De reviewer vergelijkt de A290 expliciet met de Renault 5, omdat beide op dezelfde architectuur staan en dezelfde batterij gebruiken. Hij legt uit dat de A290 met 180 of 220 pk en tot 300 Nm in de praktijk moeite heeft om al dat vermogen op het asfalt te krijgen. Bij hard accelereren, uit bochten of bij een stilstandssprint patineert de auto merkbaar, zelfs met 19-inch wielen en brede banden. Volgens hem voelt de auto daardoor minder “Alpine-achtig” en meer als een krachtige maar lastig te controleren voorwielaandrijver. De genoemde verbruikscijfers liggen rond 16 kWh/100 km, later stabiliseert hij op 14,3 kWh/100 km, wat hij redelijk noemt voor dit type auto. Op comfort en gebruiksgemak is hij gematigd positief. Hij vindt het interieur en exterieur “banger” en esthetisch erg geslaagd, met name aan de voorkant. De Premium-uitvoering geeft extra’s zoals Devialet-audio en leer, terwijl de stoffering volgens hem ook comfortabel is. Tegelijkertijd merkt hij op dat de binnenruimte voor een stadsauto niet zo groot is als verwacht. De zitpositie en de afmetingen zijn dus meer gericht op stijl dan op praktische ruimtelijkheid. Hij vindt het interieur mooi en de Alpine-sfeerelementen geslaagd, al noemt hij het gele interieuraccent wat discutabel van kleur. In vergelijking met een gewone Renault 5 geeft hij duidelijk aan dat de Alpine-afwerking en uitstraling wel degelijk een stap hoger en specialer aanvoelen. Functioneel heeft de auto wel interessante punten, zoals One Pedal Driving en V2L, maar ook daar plaatst hij kanttekeningen. Het One Pedal-systeem valt volgens hem telkens weg na manoeuvreren of bij herstart, en ook de rijmodus blijft niet goed onthouden: na opnieuw starten staat de auto weer in de normale stand. Dat vindt hij jammer, zeker voor een moderne EV. De sportmodus gebruikt hij zelf nauwelijks en hij twijfelt zelfs of die in de praktijk echt nuttig is, omdat de auto zijn vermogen toch niet goed kwijt kan. Het totale beeld is dus een fraaie, goed uitgeruste elektrische hot hatch met aantrekkelijke techniek op papier, maar met een duidelijk compromis in rijbaarheid doordat de vooras de kracht niet efficiënt verwerkt. Hij noemt zelf alternatieven zoals de MG4 en stelt dat de A290 qua dynamiek en techniek niet volledig overtuigt tegenover de verwachtingen van een Alpine.

De video laat zien dat de Alpine A290 zelfs een uitgesproken petrolhead kan overtuigen. De reviewer noemt het een Alpine A290 GTS Plus en vergelijkt hem regelmatig met de Renault 5 Electric, maar benadrukt dat Alpine de auto breder, sportiever en volwassener heeft gemaakt. De eerste indruk is sterk: de auto heeft een bredere stance, uitgesproken bodykit, dikke side skirts, blauwe accenten, fraaie velgen en een hot-hatchuitstraling die volgens de reviewer van geen enkele hoek ‘niet werkt’. Ook het interieur wordt opvallend positief ontvangen, met nappa leren stoelen die zeer comfortabel zouden zijn, een mooi aan de bestuurder gericht display en een stuurwiel met F1-invloeden. Fijn zijn ook de verwarmde stoelen, verwarmd stuurwiel, Google Assistant en de fysieke knoppen voor klimaatregeling, die de bediening intuïtief maken. Op de weg wordt de A290 omschreven als verrassend leuk en toegankelijk. De 220 pk-versie van de GTS Plus sprint volgens de review in 6,2 seconden naar 62 mph, terwijl het gewicht van bijna 1.800 kilo wel wordt genoemd als nadeel, maar niet als dealbreaker. De auto rijdt lichtvoetig genoeg voor een hot hatch, met een planted gevoel in bochten en een sportieve maar niet harde afstemming. De one-pedal driving moet je liggen; de reviewer zegt dat het niet zijn favoriete rijstijl is, maar de bestuurder legt uit dat je er snel aan went en dat het in bochtige wegen zelfs prettig werkt. De auto heeft daarnaast een overtake-knop die alle beschikbare kracht naar de voorwielen stuurt, wat het speelse karakter onderstreept. De infotainment- en funfactor worden nadrukkelijk geprezen. De auto heeft een reeks rij- en trackfuncties, zoals live bandentemperaturen, bandenspanning, motortemperatuur en batterijtemperatuur, plus een G-krachtenmonitor, challenges en coaching voor driftvaardigheden. Ook de instelbare motorgeluiden in sportmodus worden genoemd: het systeem simuleert een motorgeluid, wat volgens de reviewer wat gek kan aanvoelen, maar wel bijdraagt aan de beleving. Qua praktijkbruikbaarheid valt de actieradius in de praktijk wat tegen: hoewel ongeveer 230 mijl wordt genoemd, verwacht de eigenaar realistischer 180 à 190 mijl op een rit. Laden aan huis zou met Octopus Energy slechts £5 tot £6 kosten voor zo’n 200 mijl aan bereik. Wel is er een duidelijke minpunt: er is geen enkele bekerhouder aanwezig, wat als irritant en onhandig wordt ervaren. Alles bij elkaar is de A290 voor de reviewer een onverwacht overtuigende en erg leuke elektrische hot hatch, al blijft hij zelf nog niet volledig bekeerd tot EV’s.

De reviewer gebruikt de Alpine A290 GTS als dagelijkse auto voor zes maanden en is vanaf het begin opvallend enthousiast over de auto. De A290 wordt neergezet als een sportieve afgeleide van de Renault 5: dezelfde basis en dezelfde 326-liter bagageruimte, maar met duidelijk meer vermogen, een bredere stance, rally-achtige styling en extra premium accenten. De auto krijgt veel lof voor zijn uiterlijk: de vier kenmerkende koplampen, de ducktail-spoiler, de geslaagde details rond de voorzijde en de algemene “hot hatch”-uitstraling zorgen volgens de maker voor een zeer sterke eerste indruk. Hij noemt de A290 zelfs de best ogende elektrische hatchback op de markt en geeft het exterieur een 9/10. Ook het interieur en de techniek vallen positief op. Alpine gebruikt onder meer het stuurwiel uit de A110, nappa leer en sportiever gevormde stoelen, waardoor de auto een duidelijk hogerwaardig gevoel geeft dan de Renault 5. De infotainmentomgeving wordt geprezen omdat Google Maps standaard aanwezig is, naast draadloze of bekabelde Android Auto en Apple CarPlay. De “My Safety Persona”-knop vindt hij erg handig, omdat die met een dubbele druk assistentiesystemen snel uitschakelt zonder telkens diep in menu’s te moeten duiken. De geïntegreerde telemetrie en coachingfuncties vindt hij technisch interessant, al zet hij vraagtekens bij de relevantie ervan voor stadsgebruik. Rijtechnisch benadrukt de reviewer vooral hoe leuk en vlot de A290 is. De GTS heeft 220 pk en 300 Nm koppel, sprint in iets meer dan 6 seconden naar 100 km/u en voelt volgens hem in de stad soepel en levendig aan. Wel is de topsnelheid beperkt tot 105 mph. Hij noemt de auto sterk geschikt voor stedelijk gebruik en korte ritten, maar plaatst duidelijke kanttekeningen bij de actieradius: Alpine geeft 226 mijl op, hij zag in de zomer circa 210 mijl en in de winter ongeveer 190 mijl. Daarmee acht hij de auto vooral geschikt als je thuis kunt laden en niet dagelijks lange afstanden rijdt. Verder noemt hij de veiligheidsingrepen soms té agressief; een onverwachte noodstop vond hij schrikbarend. Andere minpunten zijn het gebrek aan bekerhouders en de beperkte binnenruimte voor grotere gezinnen. Desondanks komt hij uit op een zeer positief totaalbeeld en noemt hij de A290 een auto die sterk op de shortlist hoort voor EV-kopers.

De Alpine A290 GT wordt in deze review neergezet als een opvallend en zeer stijlvol alternatief voor de Renault 5, met veel meer visuele aanwezigheid en een uitgesproken sportieve uitstraling. De reviewer noemt hem zelfs “de mooiste en best uitziende elektrische auto” en benadrukt de brede wielkasten, grote wielen, scherpe lijnen, X-vormige dagrijverlichting en de vele Alpine-details. Ook het interieur krijgt lof: het oogt trendy, met lederen afwerking, sfeerverlichting, Alpine-logo’s, een fraaie middenconsole en een zeer sportief stuurwiel met draaiknop voor regeneratie en een opvallende inhaalfunctie. De auto heeft een 52 kWh-accu en in deze versie 180 pk en 285 Nm, met een opgegeven 0-100 km/u in 7,4 seconden; de sterkere variant met 220 pk en 300 Nm zou 6,4 seconden halen. Tijdens het rijden vindt de reviewer de A290 prettig stil, met een uitstekende aerodynamica en minimaal windgeruis. De vering wordt omschreven als stevig maar comfortabel genoeg, al voelt de auto volgens hem ook wat wiebelig voor een model dat als GT en sportieve rijmachine bedoeld is. De besturing is niet zo direct als gewenst, zelfs niet in sportmodus, waardoor de auto minder scherp aanvoelt dan zijn uiterlijk doet vermoeden. Wel geeft de A290 duidelijk meer pit dan veel doorsnee EV’s, maar hij voelt tegelijk minder snel dan je op basis van het uiterlijk zou verwachten. In een acceleratietest ervaart de reviewer de auto als vlot, maar niet overtuigend snel voor een Alpine. Qua gebruiksgemak en dagelijks leven noemt de reviewer zowel plus- als minpunten. Het compacte formaat en de uitstraling maken hem volgens hem zeer geschikt als stadsauto en als leuke tweede auto, maar de praktische kant is minder sterk. Er zijn geen bekerhouders, de 12V-aansluiting zit op een onhandige plek op de vloer, en het grote stuurwiel voelt volgens hem wat te fors aan. Ook de laadsnelheid stelt teleur: Alpine claimt tot 100 kW, maar in de praktijk ziet de reviewer vooral 50 tot 70 kW. Dat maakt de A290 minder overtuigend in vergelijking met goedkopere alternatieven. Toch blijft zijn eindoordeel positief door de sterke looks en het unieke karakter; hij vindt de auto prachtig, trendy en onderscheidend, maar vraagt zich wel af of de meerprijs boven de Renault 5 echt gerechtvaardigd is.

In deze video gebruikt Petrol Ped de Alpine A290 GTS Plus een week lang als dagelijkse auto en bespreekt hij vooral hoe de auto zich houdt bij normaal gebruik, korte ritten, woon-werkverkeer en een langere rit naar Newbury. De eerste indruk blijft sterk: de A290 trekt enorm veel bekijks, de satijngrijze lak ziet er in schone toestand indrukwekkend uit en het interieur wordt omschreven als een fijne plek om te zijn. Tegelijk noemt hij praktische minpunten die je pas in het dagelijks gebruik merkt. Zo zijn de dorpels breed en loopt de broek bij het in- en uitstappen vaak langs de carrosserie, waardoor je jezelf en de auto snel vies maakt. Ook ontbreken bekerhouders op een bruikbare plek, terwijl een schuifdak of extra opbergmogelijkheden welkom zouden zijn. De draadloze laadmat werkt bovendien onbetrouwbaar, wat volgens hem erg irritant is voor alledaags gebruik. Qua rijgedrag is de A290 duidelijk het sterkste in een meer dynamische setting. In sportstand voelt de auto speels en alert aan, met scherpe voorkant, goede remmen en een speels karakter in bochtige wegen. Hij prijst de remmen zeer, noemt de voorkant erg scherp en vindt het geheel voldoende leuk om zonder overdreven hoge snelheid plezier te hebben. De vering is daarbij verrassend niet te hard: comfortabel genoeg voor stadsgebruik, maar ook prettig op een sneller stuk weg. De adaptieve cruisecontrol werkt goed en maakt ontspannen rijden op snelweg of dubbelbaansweg mogelijk. Ook het infotainment wordt in de basis prima genoemd, en de MyPerso-knop waarmee hij rijhulpsystemen zoals lane assist snel uitschakelt, vindt hij erg handig. De one-pedal driving-stand is vooral geschikt voor de stad, terwijl hij die op de open weg minder prettig vindt. Het grootste aandachtspunt is de actieradius. Ondanks dat de auto vooraf vrijwel volledig was opgeladen, zag hij in de praktijk opvallend lage geschatte afstanden: ongeveer 166 mijl bij 94 procent, later 155 mijl bij 92 procent en tijdens enthousiast rijden zakte de voorspelling snel verder weg. Hij verwacht onder de omstandigheden realistisch eerder 180 tot 185 mijl dan de officiële ruim 200 mijl. Dat maakt hem voorzichtig over het dagelijks inzetgebied, zeker als je ook wat sportiever wilt rijden of langere afstanden wilt afleggen. Laden thuis aan een 7 kW-wandbox is prima, maar de auto ondersteunt slechts 100 kW DC, waardoor snel laden volgens hem ongeveer een half uur duurt van 20 naar 80 procent. Al met al vindt hij de A290 een fantastische, fraaie en leuke EV, maar vooral geschikt als emotionele daily met een beperkter bereik dan je misschien zou hopen.

De Alpine A290 wordt neergezet als een vrolijke, compacte elektrische hot hatch met veel charme en een sterke visuele aanwezigheid. De reviewer rijdt er een week mee rond en benadrukt vooral hoe vaak de auto positieve reacties oproept: duimpjes omhoog, zwaaiende handen en blije gezichten. Qua design slaagt de A290 volgens hem overtuigend; hij noemt de blauwe tint prachtig, vindt de details met Alpine-koplampen en het rallyachtige uiterlijk geslaagd en zegt zelfs dat hij hem mooier vindt dan de A110. De auto voelt daarmee meer als een karaktervolle, emotioneel aantrekkelijke BEV dan als een rationele keuze. Onder de huid deelt de A290 veel techniek met de Renault 5, maar Alpine heeft het chassis duidelijk aangescherpt. De spoorbreedte is 6 cm breder, de voorkant krijgt een lichter aluminium subframe, andere stabilisatorstangen, aangepaste ophangingsgeometrie en hydraulische aanslagrubbers, plus een multilink-achteras. In de praktijk vertaalt zich dat naar een auto die gripvast, scherp, direct en wendbaar aanvoelt. De 220 pk-versie levert volgens de review voldoende tempo, zeker wanneer de extra vermogensboost wordt geactiveerd, maar de eerste punch is niet overdonderend en de auto voelt op de openbare weg eerder als een opgevoerde Renault 5 dan als een echt wilde performance-EV. De remmen worden wel geprezen: krachtig en vertrouwenwekkend, en op circuit kan de auto zelfs speels en licht overstuur worden. Toch mist hij voor de reviewer de verslavende magie die een echte benzine-hot hatch of een Alpine A110 wel heeft. De bruikbaarheid en het laad- en verbruikspakket zijn gemengd. De accu is 52 kWh groot, met een DC-laadsnelheid van maximaal 100 kW; daardoor is 10 tot 80 procent laden in ongeveer een half uur haalbaar, maar dat is niet bijzonder snel voor de klasse. De officiële actieradius verschilt per uitvoering: de instapper haalt 389 km en de krachtigere versies iets minder, maar in de praktijk noemt de reviewer een gemiddelde van 2,6 km/kWh en een realistische range van ongeveer 190 km in zijn gebruik, met 250 tot 270 km als waarschijnlijker normaalgebruik en hooguit 320 km bij heel zuinig rijden. Dat maakt hem volgens hem vooral geschikt voor korte stedelijke ritten. Binnenin zijn er pluspunten als het 10-inch dashboard met Google Maps, Apple CarPlay, Android Auto, draadloos laden, fysieke klimaatknoppen en slimme rij-instellingen via het stuur. De topversie voelt luxe met Nappa-leer en goede stoelen, en het audiosysteem krijgt lof om zijn sterke bas. Minpunten zijn er ook: achterin is de ruimte krap voor lange volwassenen, de bagageruimte is beperkt tot 326 liter of 300 liter met het optionele audiosysteem, en het gebrek aan bekerhouders stoort hem echt.

De Alpine A290 GTS maakt na bijna 12.000 kilometer een zeer sterke duurtestindruk. De reviewer noemt hem “een geweldige auto” en benadrukt vooral hoe goed hij werkt als sportieve elektrische daily driver. Qua uiterlijk is hij volgens hem erg geslaagd: speelser en sportiever dan vergelijkbare Stellantis-hot hatches, en elke ochtend opnieuw een auto waar je blij van wordt. Ook het interieur overtuigt duidelijk meer dan dat van de basis-Renault 5. De Alpine-saus is overal merkbaar, met leer rondom, een andere middentunnel, een verwarmd sportstuur en een hoogwaardiger gevoel. De bediening van functies op het stuur is slim, met onder meer de sportieve overtake-knop en een handige selectie voor regeneratie en rijmodi. Op infotainmentgebied scoort de A290 hoog. Het systeem is overzichtelijk, eenvoudig van opzet en maakt gebruik van Google-software voor navigatie, wat de routeplanner volgens de reviewer “supergoed” maakt. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar niet eens strikt nodig. Wel zijn er wat schoonheidsfoutjes: de rijhulpsystemen passen niet helemaal netjes op het scherm, het display is ’s nachts vrij fel, en in standby kun je vreemd genoeg niet meer met de muziekbediening achter het stuur schakelen. Het digitale instrumentencluster toont alle belangrijke informatie en heeft mooie graphics, al bewegen die soms wat traag. Een incident met een zwart scherm werd uiteindelijk vanzelf verholpen. Minder praktisch zijn de afwezigheid van bekerhouders en het relatief krappe interieur achterin; met een bestuurder van 1,93 meter is de beenruimte achterin duidelijk onvoldoende. Ook de bagageruimte van 326 liter is beperkt, de tildrempel is hoog en de achterbank klapt niet volledig vlak. Dynamisch is de A290 echter precies waar hij moet zijn. De 220 pk sterke GTS-versie biedt genoeg vermogen om op de openbare weg volledig te kunnen benutten, zonder dat het te veel wordt. De auto stuurt zeer precies, heeft een prettige tegendruk in de besturing en een onderstel dat stevig maar niet onaangenaam is. Hydraulische bumpstops zorgen voor redelijk afrolcomfort, al kan hij op korte oneffenheden en steile drempels wat stoterig reageren. Het remgevoel wordt als super goed en uitstekend doseerbaar beschreven, mede dankzij de naadloze overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen. Ook het ontbreken van een mechanisch sperdifferentieel blijkt in de praktijk geen groot probleem, omdat de auto met elektronische ingrepen zijn grip goed bewaart. De grootste teleurstelling is het verbruik: officieel 16,5 kWh/100 km en 364 km WLTP, maar in de praktijk stijgt het verbruik op de snelweg snel boven de 20 kWh/100 km en haalt hij die actieradius niet. Laden gaat met 11 kW AC en 100 kW DC, waarmee 20 naar 80 procent in circa 30 minuten lukt. Per saldo is dit een heel sterke, begeerlijke en speelse elektrische hot hatch, met vooral op praktisch gebied en efficiëntie de nodige minpunten.

De Alpine A290 GTS komt in deze review naar voren als een opvallend geslaagde elektrische hot hatch. De reviewer is een uitgesproken liefhebber van klassieke snelle hatchbacks, maar wordt toch positief verrast door hoe volwassen en speels de A290 aanvoelt. Qua uiterlijk scoort de auto direct: hij oogt duidelijk gespierder dan een reguliere Renault 5, met een 60 mm bredere carrosserie, een agressieve voorbumper, rallyachtige koplampen, brede heupen achteraan en 19-inch wielen met Michelin Pilot Sport 5 E29-banden die specifiek voor dit model zijn ontwikkeld. Volgens de reviewer is het simpelweg een briljant ogende auto die sportiviteit uitstraalt zonder overdreven te worden. Ook het interieur weet te overtuigen. De blauwe en witte lederen sportstoelen met stevige steun, Alpine-logo’s en contrasterende afwerking geven de cabine echt een hot-hatchgevoel. De reviewer noemt het interieur een prettige plek om te zijn, met sportieve details in de deurpanelen, een multifunctioneel stuurwiel en een digitale cockpit die van kleur verandert afhankelijk van de rijmodus. Apple CarPlay is aanwezig en de bediening van rijmodi, regeneratie en de overtake-functie maakt duidelijk dat Alpine de beleving centraal zet. Achterin en in de bagageruimte is het allemaal minder bijzonder, maar het past volgens hem bij het segment. Rijden is het sterkste punt. De GTS-versie heeft 220 pk en sprint volgens de reviewer in ongeveer 6,3 seconden naar 60 mph, met een door de auto zelf getoonde challenge-range van 6,1 tot 6,7 seconden. Hij noemt de auto snel genoeg voor een hot hatch en prijst vooral de directheid: de besturing is zeer responsief, de auto voelt licht en wendbaar en heeft zelfs een beetje torque steer, wat hij juist als karaktervol ervaart. De remmen zijn volgens hem serieus, met vierzuigerklauwen vooraan die dezelfde zijn als op de Alpine A110. In Sport-modus reageert de auto scherp en voelt hij verrassend levendig op bochtige wegen. Het enige echte minpunt in de dynamiek is dat de auto zwaarder en minder betrokken is dan een handgeschakelde benzine-hot hatch, iets wat de reviewer ook eerlijk benoemt. De software en gimmicks zijn een gemengd verhaal. Er is een sound-functie, maar die stelt volgens hem weinig voor: het is vooral een vreemd gezoem via de speakers en geen overtuigend karaktergeluid. Tegelijkertijd zorgen de verschillende schermfuncties, challenge-modus en de overtake-knop wel voor extra speelsheid. Interessant is ook dat hij na 30 minuten laden van 9% naar 50% ging, voor ongeveer £17,40. Alles bij elkaar concludeert de reviewer dat de A290 GTS wél degelijk leuk is, en zelfs als EV een echte hot hatch-sfeer weet neer te zetten, al mist hij nog altijd de handbak en verbrandingsmotor voor de ultieme beleving.

De Alpine A290 GTS wordt in deze review neergezet als veel meer dan een sportieve afgeleide van de Renault 5: volgens de tester voelt het aan als een volledig andere wereld, vooral onderhuids. De basis blijft herkenbaar, maar Alpine heeft de vooras, ophanging en remmen grondig aangepakt. De voorste wielophanging is veel stijver en sterker gelagerd, met een aluminium subframe, verstevigde draagarmen, dikkere dempers en dubbele hydraulische bump stops. Ook achter werd alles sportiever afgestemd. Door de spoorverbreding van 6 cm en de 19-inch wielen met brede 225/40 R19-banden oogt en rijdt de A290 duidelijk gespierder en compacter op de weg. De reviewer prijst vooral de precisie, de rust in snelle bochten en de manier waarop de auto op slechte wegen toch niet bot of oncomfortabel wordt. Op bochtige wegen blijkt de A290 een zeer overtuigende elektrische hot hatch. De auto voelt volgens de reviewer strak, stabiel en vertrouwenwekkend aan, met een voorkant die stevig bite geeft in de bocht en achteraan genoeg grip behoudt om de auto neutraal te houden. De hydraulische dempers en bump stops zorgen ervoor dat de auto niet te hard doorgeeft naar het koetswerk, ondanks de grote velgen en sportieve afstelling. De 160 kW-versie van de GTS sprint in 6,4 seconden naar 100 km/u en haalt 170 km/u, wat in combinatie met de directe besturing en de sterke vierzuigerremmen uit de A110 voor veel rijplezier zorgt. De remmen worden expliciet geprezen om hun kracht, doseerbaarheid en de soepele overgang tussen regeneratie en hydraulisch remmen. Wel stoort de tester zich aan de overmatig bekrachtigde besturing en het kunstmatige motorsound-effect, dat hij liever zachter laat staan. Het interieur blijft in grote lijnen dat van de Renault 5, maar Alpine geeft het een chiquer en sportiever karakter. De GTS-uitvoering krijgt Napa-leer, een premium audiosysteem en een sportstuur met twee draaiknoppen en een opvallende rode ‘OV’-knop voor extra inhaalboost. Tegelijk is de praktische kant minder sterk: door de nieuwe bediening op de middenconsole is er volgens de tester geen fatsoenlijke plek voor een koffiebeker. Ook ventilatie van de voorstoelen ontbreekt, terwijl verwarming wel aanwezig is. De batterij van 52 kWh levert volgens de tekst een DC-laadvermogen van 100 kW, waardoor 10 tot 80 procent in ideale omstandigheden in ongeveer 30 minuten mogelijk is; AC laden gaat aan 11 kW. De auto heeft volgens de tester een realistisch verbruik van ongeveer 28 à 29 kWh/100 km tijdens stevig gebruik, wat resulteert in een actieradius rond 200 km in dynamische omstandigheden. Ondanks die beperkte actieradius noemt hij de A290 wel een zeer geslaagde en indrukwekkend afgestelde rijmachine, alleen mist hij als ultieme kers op de taart een mechanisch sperdifferentieel.